Margots vriendschap met Dineke gaat voor alles, óók haar relaties: 'Ik ga geen concessies doen'

Leuk “liefdesles”-verhaal, maar dit leest ook gewoon als emotionele afhankelijkheid met een lifestyle-sausje eroverheen. Twee keer per dag bellen en onrustig worden als je een weekend weg bent met een date… tja, dan ben je dus niet echt beschikbaar voor een relatie, punt. En die voorspelling van die moeder: is dat echt gezegd of is dat zo’n lekker dramatisch haakje van de redactie om het smeuïg te maken – bron/quote??

Twee keer per dag bellen is nog tot daar aan toe, echter dat onrustige “ik mis haar” zodra je met een date weg bent klinkt meer als een soort vaste geruststelling die je nodig hebt dan als gewone vriendschap. Daarentegen: als je dit zó belangrijk vindt, wees dan eerlijk en zet het op tafel bij het begin van daten, want niemand tekent voor een relatie waar altijd een derde persoon emotioneel op de eerste rij zit.

Twee keer per dag bellen is nog prima, maar als je letterlijk onrustig wordt zodra je met een date weg bent, dan klinkt dat hier in de stoel gewoon als verlatingsangst met een beste-vriendin-jasje, niet als “vriendschap gaat voor alles”. En als Margot dan zegt geen concessies te doen: prima, maar ga dan ook niet lopen miepen dat relaties steeds stuklopen, want je partner voelt zich dan echt een soort bijrijder in je leven joh.

Maar even: als je al bij een weekendje weg met een date “onrustig” wordt omdat je je beste vriendin mist, dan gaat het niet eens om die date die claimt of meet, dan is je zenuwstelsel gewoon gewend aan Dineke als kalmeringsmiddel. En prima hè, echt, maar noem het dan geen liefdesles… het is meer: kies gewoon of je een relatie wil mét ruimte voor iemand anders, of dat je eigenlijk al een soort relatie hebt en die mannen er steeds naast probeert te plakken.