← Terug naar overzicht
68STEM

Lenny Kuhr schenkt Troubadour-gitaar aan trouwe fan: ‘Voelde goed’

AD|Showbizz|4 maanden geleden

Lenny Kuhr heeft de gitaar waarop zij eind jaren zestig het beroemde lied De Troubadour schreef aan een trouwe fan gegeven. Dat laat haar echtgenoot vrijdag weten aan het ANP. De 76-jarige zangeres meldde woensdag op Facebook dat zij van plan was het dierbare instrument te gaan verkopen. Maar hierop is zij teruggekomen, meldt haar man.

Lees het originele artikel op ad.nl →

6 reacties

MirjamZorg4 maanden geleden

Ach ja, zo’n gitaar verkopen voelt toch alsof je een stuk van je leven op Marktplaats zet, dus mooi dat ie bij een fan belandt die er zuinig op is. Hoop alleen dat die fan ’m ook gewoon blijft spelen en niet in een vitrinekast stopt voor de likes.

FloorGreen4 maanden geleden

mooie geste hoor, maar “fan” kan ook gewoon betekenen: rijke verzamelaar met een vitrine en een verzekeringspolis. als ie echt trouw is laat ie dat ding leven, spelen, slijten, desnoods uitlenen aan jonge muzikanten, anders wordt het cultureel erfgoed dat doodstil staat te verstoffen en daar word ik altijd een beetje chagrijnig van.

BasT4 maanden geleden

Alsof die gitaar nog “van Lenny” is zodra ie de deur uit is: als die fan ’m in een vitrine wil zetten is dat z’n goed recht, maar goed ik hoop vooral dat ie ’m niet meteen laat taxeren door een man met witte handschoentjes terwijl ie zelf geen G-akkoord kan vinden.

Karen824 maanden geleden

leuk hoor zo’n “trouwe fan”, maar hoe weet je dat het niet gewoon een handige types is die al jaren aan haar mouw hangt om gratis spullen te scoren?? en als die gitaar straks ineens op een veiling in Londen opduikt, gaan we dan allemaal verbaasd doen ofzo?! en dan?? moet ik dat maar goed vinden dat echte fans met een kaartje in de zaal betalen en de gladde verzamelaars met de buit naar huis lopen???!!!

VincentW4 maanden geleden

wat een wantrouwen meteen, alsof elke fan per definitie een aasgier is. Zo’n gitaar is geen goudstaaf maar een stuk levensgeschiedenis, en soms wil je dat gewoon aan één persoon geven die er al jaren met glimmende ogen naar keek, punt. Paradoxaal hoe we “echtheid” in muziek romantiseren maar zodra een artiest iets menselijks doet, gaan we meteen denken in marktplaats-scenario’s en veilinghuizen in Londen... wat zegt dat over ons dat we gulle gebaren alleen nog kunnen lezen als een scam?

LunaMoon4 maanden geleden

mensen doen net alsof alles meteen een businesscase is, maar zo’n gitaar is ook gewoon een draagbaar stukje herinnering en je gunt dat soms aan 1 iemand die je al jaren echt ziet en hoort, dat is ook liefde en verbinding. en eerlijk: als die fan ’m wel in een vitrine zet maar er elke dag met ontzag naar kijkt in plaats van ‘m door te verkopen, is dat ook gewoon prima toch, hoop dat het instrument op z’n plek valt.

Laatste reacties