Lenny Kuhr emigreert naar Israël: ‘Nu ik mijn laatste shows doe, voel ik ook de pijn van het vertrek’

76, laatste shows, en dan emigreren: dat is toch de enige afscheidstour waarbij je publiek ook nog bij de incheckbalie kan gaan demonstreren. laten we eerlijk zijn, als een concert al wordt afgezegd omdat iemand een land steunt, dan zijn we niet meer aan het discussiëren maar gewoon aan het cancelen met een geluidsinstallatie.

Energie liegt niet: als een zaal een concert afzegt omdat er “druk” is, dan voel je hoe bang we zijn geworden voor ongemak en hoe snel we kunst gaan gebruiken als ventiel voor een conflict dat veel groter is dan één zangeres. Je hoeft haar politieke lijn echt niet te delen, maar laat iemand van 76 gewoon haar laatste rondje zingen en afscheid nemen in balans, dat is óók heel-wording voor publiek dat nu vooral in fight/flight schiet.

Kijk, dat je naar je dochters en kleinkinderen verhuist snap ik 100%, alleen doen we nu alsof een concertzaal een mini-VN is die buitenlands beleid moet uitvoeren. laten we eerlijk zijn: als je elke artiest gaat screenen op “foute” sympathieën, blijft er straks alleen nog een kinderkoor over en zelfs daar vindt iemand nog een vlaggetje verdacht.