Hoe het ooit zo succesvolle Kees & Co geruisloos ten onder ging

Kees & Co ging niet “geruisloos” ten onder, het werd gewoon ingehaald door de tijd: wat vroeger lekker kneuterig was, voelt nu als een sitcom in een rijtjeshuis waar niemand ooit op z’n telefoon kijkt. Die comeback in 2019 was ook zo’n Hilversum-ding: nostalgie als reboot, en dan verbaasd zijn dat het na één seizoen weer op de zolder belandt, zeg maar.

Ik snap het wel, maar “geruisloos ten onder” is ook gewoon omdat tv-kijken zelf weg is gezakt: iedereen streamt en als je om 20:30 even wasjes vouwt met de kids erdoorheen mis je de helft. Kees & Co was toen precies dat simpele woensdagavondgevoel, en in 2019 had niemand meer zin om daar wekelijks voor klaar te zitten.

Vanuit het buitenland gezien is het vooral typisch Hilversum: ze melken een format tot er niks meer over is en als de chemie weg is (schrijvers, cast, timing) gaan ze aan knoppen draaien alsof het een IT-systeem is. Ben eruit, kind weg, nieuw decor, nieuw vriendje… en dan verbaasd kijken dat het publiek afhaakt; mensen kwamen voor dat gewone gezin, niet voor “vernieuwing” uit een vergaderzaal. En die reboot in 2019 was gewoon: oude titel opplakken en hopen dat iedereen weer braaf RTL4 aanzet, alsof 1997 nooit is gestopt.