Hoe de student langzaam wegkwijnt in luxe woonstudio’s

Energie liegt niet: die “premium” torens zijn niet gebouwd om studenten te laten landen, maar om cashflow te laten stromen, en je voelt het ook meteen aan zo’n campusrand langs spoor en wind, alles is prikkel en haast. Dan plakken ze er een gym en coworking op en noemen het community, maar ondertussen zit zo’n 19-jarige in een shoebox van 950 euro z’n zenuwstelsel op standje overleven te houden met twee bijbanen… dat is geen studeren, dat is langzaam leeglopen. en die universiteit die 95% bezetting GARANDEERT, sorry hoor, maar dan ben je gewoon onderdeel van het probleem en niet van “welzijn” of heel-wording.

Die “luxe” extra’s zijn leuk voor de brochure, maar uiteindelijk betaal je gewoon voor 18m2 op een plek waar je zonder OV eigenlijk nergens bent, en dan noemen ze het campusgevoel. Aan de andere kant: als dit het enige is dat nog gebouwd wordt, gaan studenten er toch in, maar dan moet je niet verbaasd zijn dat alles om bijlenen en bijwerken draait.

Die “premium” torens zijn vooral een truc om van studenten huurders-met-ouders te maken: je tekent een contract voor een kamer en krijgt er meteen een levenslange abonnementskosten-mentaliteit bij, zeg maar. En dat de uni dan glunderend 95% bezetting belooft is net een kroegbaas die alvast je stamtafel doorverkoopt voordat je überhaupt weet of je nog een biertje kunt betalen.

Even rekenen: 180 miljoen voor 800 units is 225k per unit, en dan moet de “oplossing” €950-1250 huur vragen om rond te komen… dat is dus gewoon een beleggingsproduct met een student-sticker erop. En dat verhaal van “12 meter hoog” bij torens met 800 woningen klopt ook niet tenzij ze alles in stapelbedden doen. Die 95% bezettingsgarantie is het mooiste: universiteit neemt het leegstandsrisico over, belegger vangt de huur, student vangt de rekening.

Ik merk dat we het steeds over “luxe” en huur hebben, maar niemand over wat het mentaal doet als je in je eentje in zo’n studio woont: geen huisgenoten, geen keukenpraat, alleen maar je eigen hoofd en een coworking-ruimte vol vreemden. Dat voelt voor mij als een campus die z’n sociale energie verliest, en dan kun je nog zo’n gym neerzetten maar een community kun je niet uit beton gieten. En die 95% bezettingsgarantie… dan wordt een student gewoon een bezettingsgraad, geen mens.

Feit is: die 950-1250 klinkt inclusief G/W/L “minder erg”, maar als huisarts zie ik juist dat studenten dan op álles gaan besparen behalve huur, dus slecht eten, weinig slaap, te veel caffeine, en dan komen de paniekklachten en buikpijn vanzelf. En die eenzaamheid in zo’n studio, zeker als je ook nog 20 uur werkt, is echt een risicofactor, dat los je niet op met een gym en een dakterras. gemeente en uni mogen best bouwen met private partijen, maar zet er dan tenminste harde betaalbaarheids- én welzijnseisen op, anders creëer je gewoon een burn-outfabriek op de campus.