Het verzwegen verleden van Donald Pols: ‘Ik koos een weg waar ik nu met walging op terugkijk’

35 jaar je mond houden en dan pas “openheid” als je betrapt bent, tja… bij Tata gaat het om vertrouwen en dat is in één dag weg. dat hij tegen apartheid was is toch geen schande, maar dat verzwijgen en dan verbaasd spelen wel.

Wat mij hier vooral schuurt is dat “verleden” ineens als een soort losstaand hoofdstuk wordt behandeld, terwijl het in de praktijk gaat om geloofwaardigheid als kapitaal: je kunt best veranderen, maar dan moet je dat verhaal zélf brengen voordat een historica het voor je doet. Enerzijds is het menselijk dat je op je 19e rare, foute keuzes maakt (zeker in zo’n giftige apartheidscultuur), anderzijds: eerst ontkennen, “kan ik me niet herinneren”, “100% niet ik” en dan pas walging… dat is geen groei, dat is damage control. En Tata dat na één dag de stekker eruit trekt is ook niet alleen moraal, dat is pure reputatiepaniek: ze wilden een groen schild, kregen een PR-bom. Het hele “van binnenuit veranderen” klinkt dan ook extra hol, want als je niet eens transparant bent over jezelf, waarom zou iemand geloven dat je een staalreus gaat kantelen.

Wat mij opvalt: iedereen focust op “verzwijgen”, maar het echte probleem is dat hij het tot drie keer toe wegduwde met dat slappe “kan ik me niet herinneren” en “100% niet ik”; dat is geen schaamte, dat is gewoon liegen tot het niet meer kan. En Tata doet nu alsof ze ineens moreel wakker zijn, maar kom op: je haalt een ex-Milieudefensieboegbeeld binnen als communicatieman en je doet géén fatsoenlijke achtergrondcheck?? trouwens, als je “roerganger” schrijft, bedoel je gewoon “voorman” of “kopstuk”; roerganger klinkt alsof hij op een zeilboot stond.