Het kabinet-Jetten zal een zware dobber hebben aan het anti-azc-sentiment

Ja jong, als ge overal azc’s erin propt zonder dat er huizen, zorg en politie mee groeien, dan hoeft ge nie raar te kijken dat mensen het zat zijn. Den Haag roept weer “solidair” maar als er hier in de wijk iets misgaat mogen wij het uitzoeken en zij zitten veilig achter de hekken.

Kijk, dat anti-azc-sentiment is niet alleen “buurtgevoel”, het is gewoon dat de overheid telkens dezelfde truc doet: locatie aanwijzen en pas daarna gaan shoppen voor geld, beveiliging, zorg en begeleiding. Dan prijs je dus sociale onrust in als risicopremie en iedereen in de wijk voelt dat meteen; als je dit serieus wil fixen moet je vooraf harde capaciteit + handhaving regelen en desnoods gemeenten laten meedelen in de opbrengst (extra woningen/voorzieningen), anders ga je als kabinet-Jetten echt keihard short op je eigen draagvlak.

Dat anti-azc-gevoel komt ook omdat alles steeds “tijdelijk” heet en dan ligt zo’n locatie er 8 jaar later nog, zonder dat iemand ooit eerlijk zegt wat het eindpunt is. Geef gewoon vooraf een harde termijn + wat er gebeurt bij overlast (snelle uitzetting/overplaatsing) én regel één loket voor de buurt, anders blijft het alleen maar wantrouwen en politiek gedraai.

In mijn tijd bij de KLM zag je op elk station hetzelfde: als je mensen het gevoel geeft dat er geen controle is, dan klapt het draagvlak dicht, of het nou om bagage, security of opvang gaat. Dat anti-azc-sentiment komt óók omdat de overheid al jaren niet durft te zeggen wie hier wél en wie hier níet mag blijven, alles wordt één grote grijze brij van “asiel, opvang, statushouder, arbeidsmigrant” en de buurt ziet alleen maar méér drukte en minder gezag. Begin eens met keihard onderscheid en tempo: snelle terugkeer bij kansloos, echte integratie-eisen bij wie blijft, en stop met dat softe PR-taaltje alsof mensen dom zijn, daar worden ze pas echt woest van.

Dat “anti-azc” wordt nu gedaan alsof het puur angst/overlast is, maar er zit ook iets heel simpels onder: mensen voelen zich al jaren klant bij een loket dat nooit levert (woning, huisarts, jeugdzorg) en dan komt er wéér een project bovenop waar ze nul grip op hebben. Enerzijds kun je best solidair zijn met vluchtelingen, anderzijds is het echt politiek dom om de schaarste te laten uitvechten op wijkniveau en dan verbaasd te zijn dat het gesprek verhardt. En die hele framing “de buurt is tegen opvang” klopt vaak niet eens: veel mensen zijn tegen het *bestuurlijke gedoe* eromheen, de onduidelijkheid, en het feit dat de lasten lokaal zijn en de besluiten nationaal. Als kabinet-Jetten slim is, stopt het met morele preken en begint het met iets heel saais maar cruciaals: laat de wijk meepraten over randvoorwaarden én lever zichtbaar terug (extra huisartsenpost, OV, handhaving) vóór de eerste bus aankomt, anders krijg je weer dat *wij wij* versus *zij zij* gedoe.

“Kabinet-Jetten” en “anti-azc-sentiment” klinkt alweer als lekker framepje voor de kop, maar waar gaat dit stuk nou concreet over: welke gemeente, hoeveel plekken, en welke incidentcijfers vs. gewoon gevoel? En wie is die Jetten in dit verhaal eigenlijk—premier, formateur, of plakken we maar een naam op een coalitie om het spannender te maken? Ik mis ook totaal het onderscheid tussen asielopvang en de échte druk hier in Den Haag: arbeidsmigratie/verkamering/huurprijzen, daar komt minstens zoveel chagrijn vandaan maar dat past zeker niet in de headline. Bron naar peilingen/onderzoek graag, anders is “sentiment” gewoon een woord voor onderbuik + clicks.

Wat me hier stoort is dat “anti-azc” telkens wordt neergezet alsof het één emotie is, terwijl je in data juist ziet dat draagvlak vooral afhangt van schaal en organisatie: kleinschaliger opvang + fatsoenlijke begeleiding geeft aantoonbaar minder overlastmeldingen dan mega-locaties waar je iedereen laat rondhangen. En ja, die woningdruk is echt, maar asielinstroom is maar een stukje van de puzzel; de grootste klap op de huurmarkt komt al jaren van te weinig bouwen en dure private verhuur, daar los je niks mee op door een AZC weg te stemmen. Waarom is er nooit een harde norm “x fte begeleiding/veiligheid per 100 bewoners” en transparante maandcijfers, net zoals bij scholen of zorg??