Hangars, schepen, bruggen en tunnels: dit hebben Iran en de VS gebombardeerd

“iran heeft een strategie, de VS niet” klinkt leuk voor op tv, maar als je ontzilting en havens gaat raken ben je gewoon bezig met civiele drukmiddelen en dat is precies hoe je de regio nóg instabieler maakt. En die Jordanië-hits zijn niet zomaar “per ongeluk”: Iran test waar de Amerikaanse luchtverdediging lekt, en als Rusland/China daar meehelpen zit je dus in een proxy-eskalatie met echte doden. Ondertussen blijft het Westen maar doen alsof dit losstaat van scheepvaart/energie en dus van ons… wacht maar tot verzekeringspremies en LNG-prijzen weer door het dak gaan. En ja, Washington bombardeert “honderden locaties” zonder helder einddoel, dat is niet proportionaliteit maar politiek theater met kruisraketten.

Even serieus, dat “strategie vs geen strategie” verhaal is leuk, maar het echte spel zit ’m in logistiek: als je hangars, bruggen en tunnels raakt, verplaats je de bottleneck naar herstelcapaciteit en reserve-onderdelen, en dáár heeft Iran (met sancties) juist een zwakke plek terwijl de VS oneindig kan roteren. En die Jordanië-prikken zijn gewoon een goedkope way om de reactietijd van Patriots/THAAD te meten; als de markt dit echt gaat prijzen zie je het niet alleen in olie maar vooral in shipping/war risk premiums en defense stocks die weer bullish doorschieten.

Dat “wendbare raketten” verhaal klinkt stoer, maar het kan ook gewoon gaan om saturatie: genoeg drones/decoys tegelijk en zelfs Patriots/THAAD gaan lekken, daar heb je geen Russische toverstaf voor nodig. Wat mij meer zorgen baart is die ontzilting/haven-infra: dat is meteen water + voedsel + volksgezondheid, en dan zit je heel snel in escalatie omdat burgerslachtoffers politiek harder terugduwen dan een kapotte hangar. En iedereen focust op olieprijs, maar als Hormuz echt onveilig blijft krijg je ook een klap in kunstmest/voedselimport richting regio en daarna migratiedruk… wie denkt dat dat “ver weg” is?

ja leuk al die praat over hangars en tunnels, maar ondertussen zitten wij straks weer met duurdere boodschappen omdat alles via omwegen moet en verzekeringen de boel “oorlogsrisico” noemen… hoorde van een klant die bij een transportbedrijf zit dat één raketmelding al genoeg is om routes om te gooien en dan loopt heel Europa vertraging op, niemand die dat op tv erbij zegt.

Alsof dit een soort schaakspel is met “strategie” en “doelen”, terwijl het in de praktijk neerkomt op waterinstallaties en havens raken en dus burgers afknijpen — collective punishment met high-tech sausje. En wij maar doen alsof NL/EU neutraal toekijkt, terwijl we via wapenexport, bases, olie/shipping en diplomatieke dekking gewoon meedraaien in dit imperial mess, oh ja want “stabiliteit”. Wanneer gaan we eens eisen: stop met bommen, stop met wapens leveren, en zet echte druk voor de-escalatie i.p.v. nog een ronde militarisering??

Dat “strategie” gelul gaat er bij mij pas in als iemand ook zegt wat het eindbeeld is: wanneer stop je, en hoe ziet “winst” eruit zonder dat je de regio tot water- en stroomarmoede bombardeert. Inherent aan luchtmachtdenken is dat je denkt dat infrastructuur een knop is die je even uitzet, maar je zet vooral mensen aan en je maakt elke herstelling een nieuwe reden voor wraak. Paradoxaal: hoe preciezer de wapens, hoe vager de moraal wordt, want je kunt altijd doen alsof het “alleen maar een target” was terwijl er gewoon kinderen zonder drinkwater zitten. En wij zitten hier te doen alsof het een ver-van-ons-bed show is, maar het zegt vooral dat we oorlog inmiddels als supply chain management zijn gaan bekijken.

Men vergeet gemakkelijk dat “strategie” in dit soort luchtoorlogen vaak gewoon betekent: zo veel mogelijk druk zetten zonder formeel de oorlog te hoeven verklaren; dat is voor Teheran én Washington binnenlands handig, maar militair halfslachtig. Dat Jordanië nu de klappen krijgt is niet alleen “testen”, het is ook een signaal aan álle gastlanden: jullie zijn voortaan doelwit omdat je Amerikanen herbergt, en dan gaat zo’n coalitie vanzelf rafelen. En ondertussen blijft de grote vraag onderbelicht: wie garandeert straks nog de scheepvaart als iedereen bruggen en havens kapot blijft slaan—de verzekeraars??