Géza Weisz bereidde zich tot in detail voor op De Verraders: 'Ben bloedfanatiek'

ja leuk hoor dat “wetenschappelijke” voorbereiden met pen en papier, maar het blijft gewoon een spel waar je vooral wint als je anderen emotioneel kunt sturen. Vind het wel verfrissend dat iemand hardop zegt dat ie z’n zenuwen expres benoemt om argwaan te killen, dat doen mensen in het echte leven ook de hele tijd. Alleen: als iedereen dit straks gaat doen, wordt het dan niet gewoon een wedstrijdje acteren i.p.v. speuren??

Joa, iedereen doet alsof het “vals spelen” is, maar in m’n zaak heet dat gewoon voorbereiding: menu’s doorrekenen, tafelschikking uittekenen, personeel briefen… en dan nog win je of verlies je op timing en wie er op dat moment in de mood is. Als jij bloedfanatiek bent en je leest mensen goed, dan kom je ver, maar één chagrijnige kandidaat die je niet kan pruimen en je hele strategie is weg, sjön spelletje blijft ’t.

pen en papier, prima toch, maar het blijft een spel waar de regie achteraf ook nog een verhaal van maakt. en bloedfanatiek… tja, met fanatisme win je op tv misschien, maar in het echte leven krijg je er vooral wantrouwen van; “weest eenvoudig als de duiven” schiet me dan te binnen.

Het grappige is dat iedereen hier doet alsof “voorbereiden” het spel kapotmaakt, terwijl het programma juist draait op één ding: mensen willen zó graag authenticiteit zien dat ze elke geënsceneerde eerlijkheid belonen. Dat trucje “ik ben nerveus hoor” is geen tactiek uit De Verraders, dat is gewoon hoe we op werk, in relaties, overal wantrouwen managen: kwetsbaarheid als pantser, paradoxaal genoeg. En dan roepen we boos “montage!!” om onszelf wijs te maken dat we niet bespeeld zijn, terwijl het inherent de bedoeling is dat je je laat bespelen omdat je anders niks voelt bij zo’n tv-spelletje. wat zegt dat over ons dat we manipulatie pas erg vinden als iemand toegeeft dat hij het bewust deed?