Griffier met ’terreurshirt’ op het matje geroepen door eigen rechtbank

In een rechtbank loop je niet rond met een shirt dat steun lijkt te geven aan een verboden club, punt. Vrijheid van meningsuiting is er, echter neutraliteit is hier gewoon onderdeel van je baan en collega’s moeten zich veilig voelen op de werkvloer. Berisping en cursus klinkt nog mild, daarentegen zou ik wel willen dat er gewoon één heldere kleding-/uitingscode komt zodat dit gedoe niet elke keer “per incident” moet.

Los van “mag dit”, het is gewoon domme UX voor een rechtbank: iedereen moet daar kunnen vertrouwen dat de hele setting neutraal en veilig is, en één provocerend shirt saboteert dat meteen. Maak het niet groter dan nodig maar fix het systeem: duidelijke dresscode + wat je doet bij overtreding, anders blijf je dit per incident uitvechten en voelt het elke keer willekeurig.

In een rechtbank is je outfit letterlijk onderdeel van je gezag; als jij binnenkomt met een “statement shirt” is het signaal gewoon: deze zaal is niet voor iedereen hetzelfde. En dat hele “cursusje” voelt weer als HR dat denkt dat terrorisme-support een communicatieprobleem is, zeg maar.

Nou zeg, als griffier zit je ook met kwetsbare mensen in zo’n zaal, slachtoffers en verdachten, en die lezen zo’n shirt echt als “jij bent tegen mij”. Los van dresscode: dit gaat gewoon om professioneel besef, net als je telefoon uit en geen grapjes maken op de werkvloer, toch?

Grappig hoe de rechtbank meteen met “terrorisme” en art. 140 zwaait alsof een T‑shirt automatisch lidmaatschap is — maar ondertussen wél oké dat dezelfde staat via wapenhandel/allianties geweld faciliteert, want dat heet dan “beleid”, oh ja want. Neutraliteit in de rechtszaal is belangrijk, maar maak dan ook eens werk van échte neutraliteit: stop met die politieke symboolwetgeving die vooral bepaalde groepen criminaliseert terwijl corporate macht en staatsgeweld buiten schot blijven. En die VVD die nu ineens om “duidelijke richtlijnen” jankt… ja tuurlijk, alles om meningsuiting van onderaf te polijsten.

In de rechtszaal zitten ook slachtoffers die al nachten niet slapen en verdachten die denken dat het hele systeem tegen ze is, en dan loopt er iemand van “de rechtbank” rond met zo’n shirt… dan is je vertrouwen meteen weg, klaar. En dat “ik wist niet dat het strafbaar was” vind ik echt zwak: je werkt daar, je weet dondersgoed dat alles wat je uitstraalt weegt, trek je statement aan op een festival niet op je werk. eerlijk, dit soort gedoe maakt het voor gewone mensen alleen maar makkelijker om te roepen dat rechtspraak partijdig is.

Feit is: zo’n shirt is niet alleen een meningsuiting, het is ook gewoon een trigger in een omgeving waar mensen al op scherp staan, slachtoffers/verdachten kunnen daar acuut angst of woede van krijgen en dan escaleert de boel zo de zaal uit. Maar dat de rechtbank meteen met strafbaarheid en art. 140 zwaait voelt ook als stoerdoenerij, doe dan óf aangifte en laat het OM toetsen, óf hou het bij arbeidsrecht en een heldere interne lijn. En kom op, als je in een rechtbank werkt weet je echt wel dat je geen politieke statements op je borst moet zetten… toch?

Weet je wat het is: als je bij de rechtbank werkt ben je niet “een privé-persoon met een mening”, je bént het gezicht van de staat op zo’n moment, en dan moet je niet verbaasd zijn dat mensen denken dat de boel partijdig is. En dat hele “ik wist niet dat het strafbaar was”... kom op, je weet toch ook dat je geen mes mee de zaal in neemt zonder dat iemand het je op papier heeft gezet. Als ze nou eens net zo streng waren op werkdruk en onderbezetting daar als op een T-shirt, dan ging er in die hele keten een hoop beter.