Feyenoord-aanvallers met statistieken om van te huilen zwaar in het krijt bij Robin van Persie en Legioen

“Instagram-voetbal” roepen is ook zo’n lekker makkelijke moraalpaniek: alsof honger automatisch goals oplevert als je elftal in de eindfase geen idee heeft waar de ruimte ligt. Enerzijds ja, als je spits vaker struikelt dan schiet mag je banken, anderzijds heeft Feyenoord zelf die drukmachine gebouwd met dure aankopen en elke week “kraker!!!” schreeuwen, en dan verbaasd doen dat spelers verkrampen. En die statistieken zijn huilen, maar xG 0,3 is ook gewoon: je creëert bijna niks, dan kun je nog zo hongerig zijn, dan eet je alsnog lucht.

“Instagram-voetbal” ja hoor, daar komt de boomer-bingo weer: alsof een spits expres de bal kwijt wil omdat z’n feed anders leeg is. Enerzijds mag je ze best banken als het niks is, anderzijds: als je elftal in het laatste derde eruitziet als een verkeersopstopping, dan kun je nog zo “hongerig” doen maar dan krijg je vooral… lucht, lucht, lucht. En tegen NEC “honger zien” is ook zo’n lekker vaag ritueel; liever één keer een fatsoenlijke steekpass dan tien keer borstklopperij richting Vak S.