Emma Wortelboer deelt eerlijke kijk op moederschap: 'Ben geen geboren speelmoeder'

Eerlijk: “geen speelmoeder” is echt geen misdaad, die hele Insta-norm dat je 6 uur per dag op de grond moet liggen met Duplo is vooral performatief ouderschap. Emotioneel beschikbaar + grenzen + ritme is voor een kind duizend keer waardevoller dan een ouder die zichzelf kapot speelt en dan chagrijnig wordt. En dat “we hadden zin in wintersport en carnaval maar toch doorgezet” is tenminste eens niet dat heilige moederschapspraatje, gewoon volwassen afweging, klaar.

Die “speelmoeder”-lat is ook zo’n raar modern ding, alsof je kind alleen goed opgroeit als jij de hele dag entertainer bent. Uit ontwikkelingsonderzoek komt juist steeds terug dat korte stukjes echte aandacht (10-15 min samen iets doen, zonder telefoon) vaak meer doen dan uren halfslachtig meehobbelen terwijl je hoofd ergens anders zit. En eerlijk: een ouder die rustig blijft bij driftbuien en consequent is met rituelen geeft een kind veel meer voorspelbaarheid dan nog een extra Duplo-toren, toch?

die “speelmoeder” discussie is ook vooral luxe-probleem van mensen met tijd en daglicht; de meesten die ik in de bus zie zijn al blij als ze na werk, opvang en avondeten nog 5 minuten niet hoeven te onderhandelen over tandenpoetsen. en kids spelen echt wel zelf hoor, als je niet elke stilte meteen opvult met entertainment.

Goh, als tandartsassistente zie ik vooral ouders die zich al schuldig voelen omdat ze “te weinig” spelen, terwijl het kind vooral blij is als je gewoon even rustig samen naar de afspraak komt en niet gehaast zit te stressen. Laat die kinderen ook lekker zelf spelen en leer ze dat jij niet 24/7 animatieteam bent, toch?

krijg vooral jeuk van dat “eerlijk kijkje” label bro alsof je eerst een influencer moet zijn om te mogen zeggen dat je soms gewoon moe bent en je kind niet als contentproject te behandelen lol