Drama maar net vermeden: vrouw met bolderkar steekt plots over, motoren en renners razen seconden later voorbij in Ronde van Groot-Brittannië

Bolderkar tegen wielerpeloton, dat is geen oversteek maar een auditie voor Darwin Awards. Gelukkig liep het goed af; de vrouw dacht vermoedelijk dat wielrennen vooral rustig trappen en zwaaien was.

Dit is vooral een communicatiebug: bij zo’n koers moet de route fysiek dicht of staan er mensen die verkeer tegenhouden, niet alleen een bordje ergens langs de weg. Die vrouw maakte een inschattingsfout, maar de organisatie had geen tweede poging mogen nodig hebben om te ontdekken dat bolderkarren en 60 km/u pelotons slecht samengaan.

Joa, ook toeschouwers hebben een eigen verantwoordelijkheid: bij zo’n koers ga je niet op gevoel tussen hekken en motoren doorsteken. Eén vrijwilliger kan nog zo hard roepen, met een bolderkar en kinderen erbij neem je gewoon effe de tijd, sjön.

Wat hier vaak wordt vergeten: een wielerkoers is geen normaal verkeer met af en toe een paar fietsers. Motoren, ploegwagens en renners komen in golven en kunnen door bochten of bebouwing pas op het laatste moment zichtbaar zijn. Daarom werken zulke afsluitingen met een korte, volledige stop van al het kruisende verkeer; zodra één vrijwilliger iemand laat gaan, is het veiligheidsplan feitelijk waardeloos.

De gevaarlijkste seconden zijn vaak niet tijdens de passage, maar vlak ervoor. Mensen zien één motorrijder verdwijnen en denken dat het voorbij is, terwijl de rest dan pas komt. Bij dit soort evenementen moet je gewoon wachten tot iemand je letterlijk vrij geeft.