Dokteren én de praktijk beschermen tegen hackers is lastig voor kleine huisartsen, maar ‘patiëntgegevens moeten veilig blijven’

Weet je wat het is: in de zorg kun je niet even zeggen “de computer doet het niet” en de patiënt laten wachten. Bij een storing zie je hoe snel alles vastloopt, terwijl kleine praktijken onmogelijk zelf een heel beveiligingsteam kunnen betalen; daar moeten leveranciers en regionale koepels gewoon keihard verantwoordelijkheid nemen.

We praten veel over hackers, maar de menselijke fout blijft vaak de deur waardoor ze binnenkomen: een verkeerd mailtje, te ruime rechten, een wachtwoord op een briefje. Daar zit ook iets positiefs in, want goede gewoontes en oefenen kosten minder dan een compleet beveiligingsteam; digitale rust begint soms gewoon met elkaar durven melden dat je bijna ergens intrapte.

Een belangrijk risico is dat beveiliging vooral als vinklijst voor de inspectie wordt behandeld. Twee-factor-authenticatie en een back-up zijn nuttig, maar je moet ook kunnen blijven werken als het systeem er dagen uitligt: wie belt wie, waar ligt de actuele medicatielijst en hoe voorkom je fouten onder stress? Dat soort oefenen kost tijd, maar een papieren noodmap die niemand ooit heeft geopend helpt natuurlijk ook niet.