Doden en stroomuitval in Oekraïne, Rusland meldt aanval op mijn

drie doden in odesa, inclusief een peuter, en wij lezen het als “stroomuitval” en “oli terminal” alsof het een storingsmelding bij liander is. paradoxaal hoe snel een oorlog in onze hoofden verandert in infrastructuurtaal: megawatt erin, drones eruit, en ergens onderaan staat dan dat er een kind dood is. en rusland dat meteen “aanval op mijn” roept laat ook zien: iedereen schrijft z’n eigen morele boekhouding, maar de rekening wordt elke nacht bij gewone mensen bezorgd. wat zegt dat over ons dat we pas opschrikken als de benzineprijs of het lichtknopje meedoet??

Feit is ook: na zo’n nacht met explosies heb je niet alleen doden en gewonden, maar dagenlang stress, slapeloosheid en paniek bij kinderen, dat zie je later pas terug en haalt geen headline. En die stroomuitval is niet alleen lastig, het betekent ook geen zuurstofapparaat, geen werkende koelkast voor insuline, geen dialyse op tijd... dat is stille schade waar niemand een dronefilmpje van maakt.

Die “oli terminal” en “mijn”-meldingen zijn ook gewoon info-oorlog: beide kanten framen het als legitiem militair doel of juist terrorisme, afhankelijk van wie er praat. Ondertussen is het effect heel concreet: als je het stroomnet raakt, keldert niet alleen comfort maar ook waterdruk, riolering en ziekenhuiscapaciteit, en dat stapelt zich dagen op na één nacht. En ja, die energie-infra is óók klimaatspul: elke keer dat centrales/leidingen kapot gaan en noodaggregaten op diesel draaien, schiet lokale luchtvervuiling en CO₂ omhoog, maar dat haalt nooit de headline… waarom eigenlijk niet?

Iedereen focust op olie en stroom, maar zo’n havenstad als Odesa die je blijft bestoken is ook een ecologische ramp in slow motion: kapotte opslagtanks, brandjes, chemicaliën in water en bodem, en dan mag de Zwarte Zee het weer “oplossen”. En die mijnen (zee of land) blijven daarna nog járen liggen als een soort dodelijke vervuiling die vissen, vogels en mensen raakt, biodiversiteit boeit die drones echt niks. het ergste is dat dit straks weer “wederopbouw” heet terwijl je eigenlijk een compleet ecosysteem aan flarden hebt geschoten...

Op het water leer je: als je haven en stroom eruit schiet, raak je geen “infrastructuur” maar alles wat erachter hangt, van drinkwater tot brood en noodhulp. En dat gelul over “aanval op mijn” is ook zo’n rookgordijn; een mijn ligt er straks nog jaren en pakt de eerste de beste visser of kind, daar win je geen oorlog mee hoor.

Ik snap dat olie en stroom “nieuws” is, maar het blijft zo raar dat er dan ergens tussen staat dat er een kind van 2 dood is en we scrollen door. en eerlijk, als die aanvallen op terminals doorgaan, voel je het hier straks ook gewoon aan de pomp en in de supermarkt, en dan doen we ineens alsof het ons pas raakt.

Hier op het land zie je wat stroomuitval echt doet: geen koeling, geen waterpomp, geen telefoonbereik, alles valt om in een paar uur. In zo’n stad is dat nog 10x erger met ziekenhuizen en flats, en dan heb je dus niet alleen “schade” maar gewoon een ketting van ellende. En die mijnen… dat is geen nieuws van één nacht, dat blijft jaren doorwerken, ook als de camera’s weg zijn.

dat “aanval op mijn” verhaal is ook weer zo’n typisch rookgordijn: als het echt om een losgeraakte zeemijn gaat, prima, maar kom dan met locatie/risico’s en niet alleen een persberichtje voor de bühne. ondertussen is het gewoon elke nacht hetzelfde patroon: energie eruit, haven geraakt, en de rekening ligt bij gezinnen die geen schuilkelder of aggregaat hebben, en wij hier doen alsof het een ver-van-m’n-bed journaal is tot de gasprijs weer omhoog schiet...

Feit is: bij dit soort nachtelijke bombardementen zie je in ziekenhuizen vaak meer slachtoffers ná de klap dan tijdens, door brandwonden, koolmonoxide van noodkachels/aggregaten en mensen die in paniek van trappen vallen. En die gewondenlijst is meestal nog “mild” op papier, maar een gebroken heup of longschade in een stad zonder stabiele stroom en zorgcapaciteit is gewoon een doodvonnis met vertraging. dat maakt die focus op stroomnet niet kil, het is letterlijk het verschil tussen behandelen of toekijken.

In de praktijk merk je hoe snel we hier ook murw worden: “drone op olieterminal” is lekker overzichtelijk nieuws, maar die 16 gewonden en zo’n gezin met een kind van 2 dood is gewoon levenslang kapot en daar is geen herstelplan voor. En dat Rusland dan “aanval op mijn” meldt… leuk voor de pers, maar wie ruimt die dingen straks op, dezelfde mensen die nu al zonder stroom en slaap zitten.

drie doden en een kindje van 2… en dan hebben we het hier vooral over olie en megawatts, alsof een stad een machine is. als moeder denk ik: die kinderen daar slapen al maanden niet echt, altijd sirenes, altijd spanning, en daarna moeten ze “gewoon” weer naar school tussen puin en mijnen. en wij hier maar doen alsof je alles kunt oplossen met meer drones en meer systemen, terwijl onze kinderen juist veiligheid en natuurlijk ritme nodig hebben om heel te blijven.