Doden en 41 vermisten door brand op veerboot in Indonesië

Vijf doden en “minstens 41 vermisten” bij een veerbootbrand, maar hoeveel mensen zaten er überhaupt aan boord dan? In Indonesië is die passagierslijst vaak een nattevingerwerkje met losse tickets en mensen die mee glippen—wordt hier het manifest genoemd of alleen “autoriteiten zeggen”? En waar begon die brand precies, machinekamer/keuken/voertuigendek, en waren er werkende blussystemen of weer zo’n boot met te weinig reddingsvesten… bron graag, want dit soort cijfers schuiven de eerste 24 uur altijd alle kanten op.

Bij dit soort veerbootbranden gaat het niet alleen om “waar begon het”, maar ook om wat er daarna gebeurt: rook + paniek + mensen die het water in springen en dan onderkoeld raken of verdrinken, zeker als er sterke stroming is rond Madura. Wat veel mensen niet weten: rookinhalatie kan je uren later alsnog nekken (CO/cyanide, longoedeem), dus ook “gered” betekent vaak nog IC-capaciteit nodig en die is daar niet overal dichtbij. En ja, die vermisten zijn meestal gewoon mensen die nergens geregistreerd stonden, dat maakt het voor familie echt een nachtmerrie…

Tsja en dan zit je gelijk weer met de vraag hoe snel er überhaupt hulp ter plekke is, zo’n veerboot zit vaak net “tussen wal en schip” en dan duurt het uren voor er genoeg boten/helikopters zijn. En families daar maar bellen en appen terwijl niemand weet wie er aan boord was, dat is toch om gek van te worden.

Altijd datzelfde patroon: pas na zo’n ramp gaan we doen alsof “veiligheidscultuur” een exotisch onderwerp is, terwijl iedereen weet dat die veerboten vaak drijvende marktplaatsen zijn met benzine, gasflessen, scooters en een hoop improvisatie. En dan roepen we hier verontwaardigd, maar ondertussen willen we wel spotgoedkoop reizen en vooral geen gezeur met controles, want dat kost tijd en geld. Paradoxaal genoeg is het niet alleen een technisch falen maar een sociaal contract dat nergens echt getekend is: wie accepteert eigenlijk dat risico, en wie verdient eraan? wat zegt dit over ons dat we pas mensen tellen als ze vermist zijn...

Altijd dat technocratische “waar begon de brand” terwijl het echte verhaal vaak is: rederij bespaart op onderhoud, crew te weinig getraind, en toezicht is een pay-to-play circus — en wie sterft? mensen die geen alternatief hebben. Maar oh ja want als je arm bent mag je blijkbaar gokken met je leven zodat iemand anders cheap tickets kan verkopen en winst kan pakken.