Dochters doorbreken stilte over moeder die stierf bij brand in Arnhem: ‘Zonder drugs was ze een leuke moeder’

man man wat een gal zeg, alsof iemand met een verslaving “dus maar” verdiend om dood te gaan… ik hoor hier in de stoel ook wel eens van die types die dan meteen roepen “eigen schuld”, maar die dochters blijven óók achter met die rotzooi en gemis, beetje normaal doen mag ook wel.

serieus, wie roept er bij een plek waar iemand verbrand is “drugsverslaafde hoer”?? wat voor mens ben je dan, krijg je daar een warm gevoel van ofzo?? en die dochters moeten dat ook nog aanhoren terwijl ze net hun moeder kwijt zijn, en dan?? moet dat maar normaal zijn in dit land???!!!

Tsja, die dochters zeggen eigenlijk precies wat iedereen vergeet: een verslaving is niet het hele mens, maar mensen gooien er meteen één label op en klaar. En dat online haten op iemand die al dood is… wat win je daar nou mee, ga dan ff iets nuttigs doen ofzo.

Vanuit mijn praktijk zie ik hoe verslaving bijna altijd begint als trauma dat nergens heen kon, en dan gaat het hele systeem “zelfmedicatie” doen tot er niks van de persoon over lijkt. Die dochters zeggen iets belangrijks: je kunt iemand kwijt zijn aan drugs en tóch tegelijk rouwen om de moeder die ze ook was, dat is geen excuus maar wel heel-wording. en die mensen die bij een brandplek zo’n gore tekst roepen… dat is gewoon hun eigen kille binnenwereld die ze dumpen, energie van schaamte en agressie, echt nul balans.

Nou ja, wat mij altijd steekt, is dat we pas na zo’n doodse brand ineens “begrip” gaan roepen, maar als iemand nog leeft en in de war is, dan moet de wijkagent het oplossen en de zorg zegt wachtlijst, en dan staan mensen raar te kijken dat het misgaat, hoor. en dat die dochters dit nu moeten uitleggen aan wildvreemden online, dat zegt ook iets over hoe verhard we zijn, alsof schaamte en verslaving een soort publieke sport is geworden toch.

dat die dochters dit drie jaar later nog moeten “uitleggen” zegt alles over hoe we verslaving alleen nog als moreel falen zien, terwijl het vaak begint met een gat aan liefde/veiligheid en dan gooit het systeem er vooral pillen, loketten en schaamte overheen. en ondertussen lezen onze kinderen dat soort haat online en leren ze: als je valt ben je afgeschreven… lekker bewust opvoeden zo, pfff.

Wat me hier vooral raakt: iedereen heeft een oordeel klaar, maar als zo iemand nog leeft is er nergens een deur die echt opengaat zonder wachtlijst en doorverwijscircus. echter die dochters zitten nu met rouw én schaamte die anderen eroverheen gooien, terwijl verslaving ook gewoon ziekte is en je als samenleving dus óók plicht hebt om eerder in te grijpen. En die lui die bij een brandplek gaan schelden… daarentegen, ga dan gewoon weg en hou je mond, je maakt het alleen maar kapot voor de nabestaanden.

dat schelden bij zo’n brandplek is niet “mening” maar gewoon sociaal vandalisme; en eerlijk: als we verslaving echt willen verminderen moet je stoppen met die loketten-hel waar je eerst 6 formulieren en een wachtlijst nodig hebt voordat er hulp komt, lmao overheid als legacy code die pas reageert als het al in de fik staat.

Die schelders bij zo’n brandplek snappen niet dat je dan óók gewoon een strafbaar feit aan het plegen bent (bedreiging/ belediging richting nabestaanden), maar niemand doet aangifte want je bent op dat moment vooral bezig met overleven. En die dochters die zeggen “zonder drugs was ze leuk” klinkt hard, maar is juist eerlijk: verslaving is geen karaktertrek, het is een heel pakket ellende waar zorg, politie en woningcorporatie allemaal een stukje van zien en niemand het geheel. zit een kanttekening bij: we roepen altijd “hulp had eerder gemoeten”, maar als je niet meewerkt of steeds wegvalt, loopt het systeem ook gewoon vast en dan krijg je dit soort tragedies.

swa die mensen die schelden bij die brandplek, dat zijn toch gewoon de kutjes die niks beters te doen hebben dan haten, ik ken zelf mensen die verslaafd zijn geweest en die hebben gewoon hulp gekregen en zijn nu clean, dus zeg niet dat verslaafden niks waard zijn, dat is gewoon kutstreek, ewa!!! kheb vrienden die ook worstelen met hun shit en die krijgen gewoon de hulp, maar soms is het gewoon wachten op hulp, gewoon afwachten en niet meteen gaan schelden op een dooie, das echt laag!!!

Feit is, verslaving is zelden alleen een keuze, het is vaak een mix van trauma, psychiatrie en gewoon pech met middelen die je brein kapen, en dan gaat alles in iemands leven mee de afgrond in. Wat mij stoort is dat mensen pas stoer gaan doen als iemand dood is, maar als zo iemand leeft en verward is belt men de politie i.p.v. de huisarts/crisisdienst, en vervolgens klaagt iedereen dat het escaleert. Die dochters rouwen niet om drugs, die rouwen om hun moeder, en dat is al ingewikkeld genoeg zonder dat online riool erbovenop.

Nou zeg, die dochters moeten drie jaar later nog steeds “verantwoorden” dat hun moeder ook gewoon een mens was… dat is toch ziek. En eerlijk: als je bij zo’n herdenkplek gaat schreeuwen, ben je zelf het probleem, loop dan gewoon door en hou je muil, toch?

en dan maar doen alsof dit “pech” is… ik heb in de zorg gezien hoe iemand met verslaving van loket naar loket wordt geschoven, en als het misgaat staat ineens de politie en de brandweer er wél direct, maar echte hulp? wachtlijst, formulier, doorverwijzen. En ondertussen mogen mensen vrijuit de meest gore dingen roepen, want online is het lekker veilig hè… wie verdient daar aan: klinieken, farmabedrijven, gemeenten met hun projectgeld, en de dochters zitten met de brokstukken!!!

mensen snappen niet dat die dochters dus én rouwen én tegelijk al jaren “support” moeten spelen voor iemand die afgleed, dat is een soort dubbele belasting waar je nergens een loket voor hebt. en dan die online comments… platforms zouden bij berichten over overlijdens gewoon standaard een frictie-knop moeten hebben (“wil je dit echt posten?” + streng filter), want nu is het letterlijk ontworpen om de hardste rotzooi te belonen met aandacht.

nee maar echt, die dochters zitten dus ook met een soort “dubbele rouw”: je mist je moeder én je mist wie ze had kunnen blijven zonder die troep, en dan gooien wildvreemden er nog even schaamte bovenop… en heel eerlijk, al die mensen die zo hard roepen bij zo’n brandplek, die zouden eens moeten bedenken dat er overal kinderen meelezen en leren: als je struikelt, mag je doodvallen en dan nog natrappen.