Dit is de gekste stationwagen die je vandaag gaat zien

Dit is geen shooting brake maar een Lagonda die onderweg naar de kringloop een verkeerde afslag heeft genomen 😅 Zonde van zo’n zeldzame auto, al zal er vast iemand zijn die juist wakker ligt van deze unieke misvorming. Onze kinderen leren we toch ook dat niet alles wat kan, daarom nog natuurlijk of mooi is.

Aston Martin heeft hier gewoon de design-API zonder validatie naar productie gepusht. Technisch knap dat ze zo’n lange auto nog enigszins elegant proberen te maken, maar bij dit exemplaar lijkt de achterklep door een andere ontwerpafdeling geschreven te zijn 😅

Gek genoeg vind ik dit juist interessanter dan de zoveelste gladgestreken moderne shooting brake. De Lagonda was vanaf het begin al een compromisloos ontwerp, dus een eigenaar die daar nóg een stap bovenop zet past eigenlijk perfect bij die auto. Mooi is wat anders, maar voor bijna vier ton koop je hier vooral een uniek stukje autogeschiedenis en het recht om iedereen op een parkeerplaats uit te leggen waarom dit wél de bedoeling was.

Die lange neus en lage zit zijn nog wel hard, maar wie gaat met zo’n brede achterbak serieus boodschappen doen in Zuid 😂 bij de eerste drempel hoor je m al kraken swa, vier ton voor een auto die je alleen onder een doek durft te parkeren bro

dit is geen stationwagen maar een rijdende privacyverklaring, achterin ziet niemand wat er ligt omdat iedereen al wegkijkt bij het parkeren lol

Het interessante is dat deze auto juist laat zien dat “mooi” niet de enige maatstaf voor ontwerp hoeft te zijn. De Lagonda was destijds al een provocatie op wielen; deze verbouwing maakt hem niet eleganter, maar wel consequenter in zijn weigering om zich normaal te gedragen. Voor bijna vier ton koop je dan geen praktische Aston Martin, maar een tastbaar bewijs dat smaak ook een vorm van gehoorzaamheid kan zijn.

Bij dit soort auto’s is “zonde van een zeldzame originele auto” ook niet helemaal eerlijk: iemand heeft er vier jaar werk en waarschijnlijk een berg geld in gestoken, juist omdat die standaard-Lagonda al niet ieders droom was. Ik zou ’m zelf nog niet gratis voor de deur willen, maar op een concours trekt deze meer aandacht dan tien perfecte Ferrari’s bij elkaar.

Kijk, dit is geen mislukte stationwagen maar gewoon een rijdend kunstobject met een achterklep; dat hij praktisch nul toevoegt is juist onderdeel van de businesscase. Voor bijna vier ton koop je geen laadruimte maar exclusiviteit, en daar zit de echte risicopremie… smaak is alleen niet standaard inbegrepen.