Dikke Van Dale neemt vulvalippen op in woordenboek: 'Stigma doorbreken'

Feit is dat ik in de spreekkamer best vaak merk dat mensen om het woord schaamlippen heen praten, terwijl ze wél klachten hebben, dat helpt niemand. vulvalippen is gewoon neutraler en duidelijker, en als Van Dale beide laat staan raakt er echt niemand “in de war” hoor. Misschien scheelt het juist dat iemand eerder belt bij jeuk, pijn of een bultje, in plaats van maanden doorlopen uit schaamte.

dus Van Dale moet nu “stigma doorbreken” met een nieuw woord, maar op school durven ze nog steeds geen fatsoenlijke voorlichting te geven en bij de huisarts krijg je soms 3 weken wachttijd… wat schiet je dan op met een lemma erbij?? En dan gaan mensen zich druk maken over lippen in een woordenboek terwijl half Nederland geen idee heeft waar je überhaupt heen moet met klachten, moet ik dat maar prioriteit vinden?!?!?

Feit is ook dat vulva en vagina door elkaar gooien nog steeds standaard is, en daar komt in de zorg echt miscommunicatie van, zeker bij pijn, afscheiding of een bultje. Een extra, neutraler woord in Van Dale lost de wachttijden niet op Karen82, maar het kan wél net dat drempeltje verlagen zodat iemand eerder aan de bel trekt, en dan ben je vaak sneller klaar dan wanneer het al maanden suddert. En laat schaamlippen lekker staan voor wie dat gewend is, taal mag best meerdere routes hebben.

op de werkvloer zie ik vooral dat schaamte niet in één woord zit maar in hoe we reageren: giechelen, “dat zeg je toch niet”, ouders die boos worden als een meisje het netjes wil benoemen. als vulvalippen helpt om het gesprek normaal te maken bij voorlichting, bij misbruikmeldingen of gewoon bij jeuk/pijn, prima toch, dan kan iemand tenminste zeggen wat er aan de hand is zonder meteen dicht te klappen. en iedereen die roept “symboolpolitiek” mag ook even bedenken hoeveel ellende begint met niet durven praten, dáár gaat het mis.

prima hoor dat er een neutraler woord bij komt, maar kunnen we dan ook meteen stoppen met dat giechelige gedoe eromheen bij voorlichting? op de vrijeschool merk ik: als je het rustig, natuurlijk en anatomisch benoemt zonder taboe, dan voelen onze kinderen meteen dat hun lijf gewoon oké is en gaan ze later ook sneller naar een arts als er echt iets is. en eerlijk, het woord in een boek is minder belangrijk dan hoe volwassenen reageren aan de keukentafel en in de klas, daar zit de echte “schaam” aangeleerd.