De Nederlandse sportpers én Jutta Leerdam, het zijn allemáál kleine kinderen

die sportpers doet alsof ze “kritisch” zijn maar het is gewoon een kliekje mannen dat leeft van aandacht en clicks, en bij Leerdam gaan ze meteen op middelbareschool-niveau zitten giechelen of moralistisch doen. ondertussen wordt topsport keihard gecommercialiseerd en geseksualiseerd door sponsors en zenders, en dan doen alsof zíj de volwassenen zijn… come on. laat die vrouw schaatsen en pak eens de macht van die media/merken aan ipv de zoveelste pseudo-psychologie in de mixzone!!!

het gekke is: we doen allemaal mee aan dat kinderlijke gedoe hè. die journalisten prikken, jutta reageert (logisch), wij klikken, delen, lachen, boos, en hoppa weer een dag “content” terwijl het gewoon om rondjes schaatsen gaat. zou echt helpen als iemand in zo’n mixzone eens normaal ademhaalt en vraagt: “wat heb je nodig om goed te rijden?” i.p.v. “waarom deed je dat op insta??” want die spanning/ruis vreet ook gewoon energie bij sporters, en dan zitten we daarna te zeuren dat ze “mentaal zwak” zijn… ja duh.

wat mij vooral stoort: die sportpers doet alsof het “nieuws” is, maar het is gewoon influencer-economie met een perskaart erop. Leerdam wordt tegelijk opgevoerd als merk/sex appeal én daarna afgemaakt als ze dat spel snapt en terugpraat, lekker misogyn script voor clicks. en niemand bij NOS/ISU die ff vraagt wie er aan die schaats-ads en rechtenmiljoenen verdient, want dan moet je het over kapitalisme hebben en niet over een “blik” in de mixzone lol

Dat gezeur over “kleine kinderen” is vooral een excuus om het nergens meer over te hoeven hebben: sportjournalistiek is verworden tot hofverslaggeving met een microfoon, altijd op zoek naar een scène in plaats van een verhaal. Vroeger had je tenminste nog types die een bondscoach of bestuurder echt vastzetten op beleid, geld en selectie, nu is het 80% mixzone-therapie en 20% Insta-politie. En Leerdam? die speelt het spel hard, maar raar dat iedereen dan doet alsof zij de enige is met een PR-team en een verdienmodel. Misschien eens beginnen met: waarom zit een publieke omroep überhaupt zo op dat soap-spoor, wie stuurt dat aan?

die sportpers zit echt in een soort basisschool-energie: wie krijgt de meeste aandacht in de mixzone, wie “pakt” wie met een sneertje, en ondertussen is het gewoon werk voor die sporters met jetlags en druk. en jutta speelt het spel mee ja, maar dat is ook omdat ze allang snapt dat je in dit land pas “bestaat” als je een verhaal levert naast je tijd. misschien moeten we eens accepteren dat die hele schaatswereld één groot gesloten aquarium is, iedereen zit elkaars zuurstof op te slurpen en dan doen alsof het karakteranalyse is...

dat hele “sportpers vs jutta” circus is ook gewoon een accrediterings-carrousel: wie te kritisch doet tegen bond/ISU/teams ligt er zo uit of krijgt geen prime access meer, dus gaan ze veilig zitten framen op insta-blikken en “toon”. en jutta snapt dat spel beter dan die mannen met hun nos-rugzakje willen toegeven: zij heeft direct bereik, zij kan ze terugpakken, en dát vinden ze irritant. echte journalistiek zou zijn: wie bepaalt eigenlijk die mediamomenten, wie verkoopt de rechten, wie verdient aan die schaatscontent en waarom is het altijd dezelfde kliek in die mixzone te horen?

die hele “kleine kinderen”-metafoor klopt, maar het gaat dieper: de sportpers speelt ouder omdat ze de rol van nationale opvoeder hebben gekregen, alsof zij mogen bepalen wat “goed gedrag” is bij een sporter. en Leerdam speelt dan weer puber/ster tegelijk, want in 2026 is je lichaam én je personality gewoon onderdeel van je contract, dus iedereen doet alsof het om moraal gaat terwijl het om verdienmodellen gaat. het treurige is dat niemand nog gewoon kan zeggen: we willen drama want dat verkoopt, klaar. en ja, dat gejengel in die mixzone is vooral een soort biechtstoel zonder priester, maar met wel een camera erop…