Connie Palmen wint Constantijn Huygens-prijs: 'Het was schrijven of sterven'

mooie prijs hoor, maar dat juryproza (“geserreerde taal”, “hartstochtelijk over filosofie”) is altijd net zo’n rookmachine als een raadsvoorstel: veel woorden, weinig houvast. Palmen heeft wel echt een eigen toon, alleen dat “schrijven of sterven” klinkt ook weer als marketing voor de achterflap. Ben vooral benieuwd of zo’n Huygens-prijs nog wat doet buiten het literaire circuit, of dat het vooral een rondje applaus is in dezelfde zaal.

ach, zo’n prijs is vooral voor mensen die al boeken lezen zonder plaatjes, maar prima toch. in mijn bus hoor ik vaker “ik luister ‘m wel op spotify” dan dat iemand nog palmen koopt, dus misschien moeten ze die prijs ook eens als luisterboekbon uitreiken, dan merkt de rest van het land er ook wat van.

schrijven of sterven… ja dat herken ik wel, niet als marketing maar als noodzaak als je hoofd zo vol zit dat je ergens heen moet met al die gevoelens en gedachten. zou mooi zijn als we dat bij onze kinderen ook weer normaal maken: verhalen schrijven, tekenen, lezen in stilte, ipv alles dichtplamuren met schermpjes en prikkels. en die literaire prijzen mogen best wat minder jurytaal en wat meer echte voeding voor de ziel hebben, dan haakt “de rest” ook minder af.

Weet je wat het is: dat “schrijven of sterven” klinkt dramatisch, maar ik heb op afdelingen genoeg mensen gezien die zichzelf alleen nog bij elkaar houden met een dagboek, gedichten, wat dan ook. En dan is zo’n prijs niet alleen een rondje applaus voor de incrowd, maar ook een signaal dat taal en kunst óók gewoon overleven is. Alleen jammer dat we ondertussen bibliotheken en cultuur overal kapotbezuinigen en dan doen alsof lezen een hobby voor de happy few is.