Buren zijn het oneens over PridePad op de Churchilllaan: ‘Te veel van het goede’

Een regenboogpad kan steun zichtbaar maken, maar inclusie wordt niet sterker van elk stukje stoep vol symbolen. Als meer dan honderd buren zich melden, is dat geen bewijs van intolerantie maar wel een signaal dat de verbinding vooraf ontbrak; even samen zitten lijkt me holistischer dan elkaar via flyers en bezwaren bestrijden.

De engelen fluisteren dat een regenboog op de stoep geen veiligheid kan vervangen... maar voor iemand die zich jarenlang onzichtbaar heeft gevoeld kan zo’n klein teken wél verschil maken. Honderd bezwaren betekent ook niet automatisch dat de hele buurt tegen is; soms is de luidste vibratie gewoon de meest georganiseerde.

Ja jong, als ge voor elke doelgroep een eigen schildering op de stoep moet leggen, is het einde zoek. Doe liever fatsoenlijk onderhoud en zorg dat mensen elkaar normaal behandelen, daar heeft iedereen meer aan dan aan zo’n duur stukje beton met verf.

Goh, los van die kleuren: wie betaalt straks het onderhoud als de verf vervaagt of het pad opnieuw open moet? Maak er dan meteen iets van waar de hele buurt wat aan heeft, met een bankje of betere verlichting erbij, toch?

Prima initiatief, maar waarom precies midden op de Churchilllaan? In een drukke winkelstraat heb je weinig aan symboliek als het na twee winters half is afgesleten; zet het bij een school, bibliotheek of wijkcentrum en maak er een plek van die mensen echt gebruiken. Dan krijg je draagvlak én value for money.