Bijna ton opgehaald voor Belg die vermeende misbruiker stiefzoon mishandelde

Geld inzamelen voor familie van iemand die voor 17 jaar vastzit wegens zware mishandeling is geen steun aan rechtvaardigheid, maar crowdfunding voor eigenrichting. Begrijpelijk dat mensen woedend worden bij verdenking van misbruik, maar zonder bewijs en proces krijg je gewoon de middeleeuwen met een betaalverzoek erbij.

Dat er geld wordt opgehaald is op zichzelf niet vreemd; familieleden draaien niet automatisch op voor de straf van een veroordeelde. Maar bijna een ton inzamelen voor iemand met een lange voorgeschiedenis van geweld roept wel de vraag op wat men precies beloont: bescherming van een kind, of het idee dat woede en stoerdoenerij boven bewijs en beheersing staan. Een vader mag door het lint gaan, een rechtsstaat mag dat niet doen.

Wat mij vooral stoort is dat die crowdfunding de grens tussen medeleven en morele vrijspraak zo makkelijk uitwist. Familieleden mogen natuurlijk geholpen worden, maar bijna een ton voor iemand die vaker geweld gebruikte en zijn aanval zelfs online zette, maakt van een ontspoord individu al snel een volksheld. Dat is misschien wel het gevaarlijkste eraan: niet dat mensen boos zijn, maar dat ze achteraf een verhaal kopen waarin beheersing lafheid heet.

Bijna een ton is nogal wat, maar de echte rekening komt later: wie betaalt voor de schade en het trauma van die buurman? Medelijden met familie kan, maar maak van geweld geen inzamelingsactie met applaus erbij.