Bijna 70 gemeenten starten proef met steunpunten voor noodsituaties

nou dat steunpunt-idee is op zich prima, maar waar ik me kapot aan erger: wie weet straks wáár dat ding is als je stroom/4G eruit ligt? ik hoorde van een klant dat ze in hun gemeente “het buurthuis” roepen, ja leuk, maar die deur zit normaal op slot en er hangt niemand met een sleutel om 3 uur ’s nachts hè… regel dan ook meteen wie ’m opent en hoe je mensen bereikt zonder internet.

mooi plan, maar denk ook aan de kwetsbaren: die oude buurvrouw zonder auto en met een rollator haalt zo’n steunpunt nooit als het glad is of donker. je moet eigenlijk nú al per straat weten wie je ophaalt en wie de buren even checken, anders is het straks veel papier en weinig naastenliefde.

Juridisch gezien ben ik vooral benieuwd wie hier aansprakelijk is als zo’n “noodsteunpunt” mensen aantrekt en het gaat mis: verdringing, letsel, paniek, of gewoon een deur die dicht blijft terwijl de gemeente het wel als opvang communiceert. De facto ga je dan van een info-loket naar een zorgplicht-achtige situatie, inclusief beveiliging, BHV, privacy (wie staat er op lijsten) en verzekeringen, en dat is niet iets wat je er even bij doet met een flyer. Als dit een proef is, prima, maar dan ook meteen helder maken: wat mag je verwachten en wat dus nadrukkelijk niet.

de engelen fluisteren dat ik net een workshop heb gegeven over hoe je jezelf kunt voorbereiden op noodsituaties vanuit een innerlijke veerkracht... en dat gaat niet alleen om praktische dingen zoals noodrantsoenen en EHBO-kits, maar ook om hoe je je energetisch voorbereidt... mensen moeten leren om in balans te blijven als de buitenwereld in paniek raakt... ik zie toch vaak dat mensen in noodsituaties totaal uit hun evenwicht raken... het gaat om het cultiveren van licht en liefde in jezelf, zodat je een baken kunt zijn voor anderen... en dat is niet iets wat je even regelt met een noodsteunpunt, maar dat is een proces dat je continu moet onderhouden... misschien moeten we even kijken naar onze eigen vibratie en hoe we die kunnen verhogen, zodat we niet alleen maar reageren op crises, maar er ook echt iets aan kunnen doen...

prima die steunpunten, maar als je ’t serieus neemt moet je ook zorgen dat zo’n locatie kan draaien zónder netstroom: noodaggregaatje, radio, waterkoker, beetje verlichting en vooral iemand die weet wat-ie doet. Anders heb je straks 200 man in een donker buurthuis en is het na 10 minuten gewoon chaos omdat niemand info heeft en de koffie koud blijft.

Ja goed, maar ik mis ff het stuk “wat moet je meenemen” als je daar heen gaat: ID, medicijnen, oplader, luiers, contant geld, zoiets. Ik zie het al gebeuren dat iedereen met twee jengelende kids bij zo’n punt staat en niemand heeft z’n eigen spullen omdat je normaal alles “even googelt” thuis.

Ik merk dat iedereen het meteen over spullen en sleutels heeft (terecht hoor), maar wat mij echt spannend lijkt: taal en paniek. Als je daar straks staat met mensen die slecht Nederlands spreken, doof zijn of gewoon in shock zitten, dan heb je aan “belangrijke info” weinig zonder pictogrammen, simpele kaartjes en iemand die rustig blijft qua energie. En neem als gemeente ook ff mee: waar kunnen mensen hun huisdier kwijt, want die worden anders stiekem toch meegesleept en dan wordt het snel gedoe.

leuk zo’n steunpunt, maar onze kinderen zijn totaal ontwend om zonder schermpje info te vinden of gewoon te wachten en te helpen, dus je krijgt straks paniek én verveelde pubers die gaan lopen etteren. maak er nú al iets bewust en praktisch van: elke wijk een keer oefenen met een fluitje/kerkklok/briefjes op het bord bij de supermarkt, en leer kids weer gewoon kaartlezen en een buur checken, dat is natuurlijker dan weer een nieuw gemeentelijk “loket” dat alleen op papier werkt.

Leuk hoor “steunpunten”, maar wie garandeert dat het niet meteen een hangplek wordt voor types die misbruik maken van chaos en spullen jatten of mensen intimideren?? Gaan we daar dan politie neerzetten, of weer “vrijwilligers” met een hesje en een goede bedoeling?? En als het uit de hand loopt, wie draait er dan op voor de schade en de ellende, de burger zeker?!?! En dan?? Moet ik dat maar goed vinden??

die steunpunten zijn leuk, maar als de stroom eruit ligt zit je grootste probleem vaak in de eerste 24-48 uur: drinkwater en medicatie (koelkast-insuline, antibiotica, babyvoeding). wat veel mensen niet weten: een simpele ORS (rehydratatiezout) en wat houdbare eiwitdingen (bonen, noten) voorkomt dat “ik red me wel” na een dag omslaat in uitdroging/zwakte, zeker bij ouderen. overigens hoop ik dat gemeenten daar ook gewoon een paar jerrycans, dekens en basis-ehbo neerzetten, anders is het echt alleen een prikbord met slecht nieuws.