Bij maker van magneetsystemen in Waalre telt één ding: niet China boos maken

tja, jaren lekker goedkoop inkopen in china en nu ineens “oei niet boos maken”... zo werkt afhankelijkheid dus. ik zie het dagelijks met gezinnen die vastzitten aan één loketje of één uitkering: als die ene schakel hapert lig je eruit, en bedrijven doen precies hetzelfde maar dan met miljoenen. europa had dit 10 jaar terug al moeten regelen met eigen raffinage/voorraad, maar we waren te druk met mooie praat over vrije markt.

ook mooi hoe we “niet china boos maken” framen als strategie terwijl het gewoon betekent dat je supply chain op één whatsapp-contact hangt en iedereen pas wakker wordt als beijing een exportkraantje dichtdraait bruh

Luister, dit is niet alleen “china” hoor: alles wat hier rijdt en vaart hangt aan magneten, van windmolens tot trams, en wij doen alsof dat spul vanzelf uit een pakhuis in Waalre komt. En ondertussen leggen ze hier elke bouw stil om een salamander, maar een eigen mijn/raffinage in europa? nee joh, dat is ineens vies en duur, succes dan als beijing morgen de stekker eruit trekt.

Ik rijd dagelijks met zo’n elektrische bus vol magneten en elektronica, en als er iets stuk gaat is het nu al “onderdeel komt over 6 weken” omdat het ergens in Azië vastzit. Dan kun je hier wel stoer doen met sancties en handelsruzies, maar de reiziger wil gewoon dat de deur open gaat en de bus rijdt, niet dat Waalre geopolitiek aan het bedrijven is.

“niet china boos maken” is gewoon: we hebben decennia lang goedkope rotzooi geoutsourcet en tegelijk hier elke mijn/raffinaderij kapot-geprocedeerd omdat marktwerking het wel zou fixen — oh ja want aandeelhoudersrendement > strategische autonomie. Als je dit echt serieus neemt moet je niet alleen “alternatieve leveranciers” zoeken, maar ook keihard inzetten op recycling/terugwinning van ZAM uit e-waste hier in de EU, anders blijf je chantabel en betalen werknemers straks de rekening.