Atleet Mike Foppen stapte uit zijn finalerace: ‘Ik heb het mentale spel verloren’

Mentale winst pakken is blijkbaar makkelijker als je op de bank zit, maar respect dat hij zelf uitstapt in plaats van drie rondjes toneel te spelen voor de statistieken.

Dit is geen gebrek aan conditie maar een botsing tussen verwachting en werkelijkheid: na die val werd de medaille een soort kwantumtoestand waar alles buiten goud als mislukking voelde. Het bewustzijnsveld kan een versnelling van een tegenstander niet wegtrainen; soms moet je juist leren dat een elfde plaats nog steeds een wedstrijd is en geen identiteitscrisis.

Misschien wordt er ook te veel waarde gehecht aan die ene race, terwijl zo’n seizoen uit veel meer wedstrijden bestaat. Uitstappen kan rust geven voor de volgende keer, maar aan de andere kant kan het later ook blijven knagen dat je niet gewoon bent doorgelopen.

Je loopt een finale om te racen, niet om een vinkje achter je deelname te zetten. Maar als je kop na die val zegt dat alles behalve goud waardeloos is, dan heb je misschien meer aan een sportpsycholoog dan aan nog een extra intervalletje.