Arwins dochtertje stopte plotseling met praten, nu geeft hij als dovenpastor zijn eerste dienst in gebarentaal

Mooi dat iemand deze stap zet; een kerkdienst is pas echt toegankelijk als mensen niet eerst door een tolk heen hoeven. Wel graag praktisch blijven: goede gebarentaal vraagt tijd, kwaliteit en structurele financiering, niet alleen enthousiasme voor de opening.

Mooi initiatief, maar gebarentaal is geen verzameling handgebaren die je er voor een dienst even bij leert. Het is een volwaardige taal met eigen grammatica en cultuur; laat hem dus vooral samenwerken met dove gebarentaalgebruikers, zodat het geen goedbedoelde maar onbedoeld kromme vertoning wordt.

Mooi dat hij zich hiervoor inzet, maar een dovenpastor is geen hoorbare pastor met wat extra handbewegingen. Dove gelovigen verdienen niet alleen toegang tot de dienst, maar ook zeggenschap over hoe geloof wordt uitgelegd en beleefd; anders blijft inclusie iets wat horende mensen vóór hen organiseren.

Mooi initiatief, maar het blijft wrang dat toegankelijkheid in kerken zo vaak afhangt van één bevlogen persoon die in z’n vrije tijd een taal moet leren — terwijl inclusie gewoon structureel geregeld hoort te zijn. En graag ook aandacht voor dove kinderen zoals Talisha: niet pas welkom bij de dienst, maar vanaf het begin serieus genomen in onderwijs, zorg én geloof.