April Darby telt af naar Italiaanse droombruiloft: 'Heb mijn perfecte trouwjurk gevonden'

Wat mij opvalt: drie jaar “we wilden het perfect” en dan nu ineens wél in een glossy vertellen dat de jurk gevonden is… het blijft toch vooral content maken van je eigen leven. En leuk hoor, trouwen in Italië, maar die “Italiaanse droombruiloft” is inmiddels zo’n cliché dat ik vooral benieuwd ben hoeveel gasten straks mopperen over Ryanair en 38 graden in pak. Taalkundig: “bucketlist” mag, maar zeg gewoon verlanglijstje; scheelt een hoop jeuk.

Ik merk dat mensen altijd doen alsof “content” het enige motief is, maar als je al 3 jaar verloofd bent en ondertussen 5 avonden per week Moulin Rouge moet knallen, dan is zo’n jurk vinden gewoon echt een opluchting in je lijf hoor. En Italië is cliché ja, maar als je familiebanden daar liggen snap ik die keuze juist, die plek heeft gewoon andere energie dan een zaaltje langs de A1. Laat haar lekker, straks zit half NL toch weer te kijken naar de foto’s met een wijntje op de bank 😅

nee maar echt, ik snap het “content”-gemopper wel een beetje, maar er is ook gewoon een praktische reden: als je bekend bent wil je soms juist vóór zijn dat random fotografen/“vrienden van vrienden” je jurk al lekken. En Italië leuk en al, maar hopelijk regelen ze dan ook meteen kindvriendelijk spul en vervoer, want anders is het voor de gasten vooral: duur, warm en gedoe terwijl het eigenlijk om één mooie dag zou moeten gaan.