Alarmknop voor medewerkers van thuiszorgorganisatie: 'Vaak onveilig gevoel'

Alarmknop is prima, maar het voelt ook als symptoombestrijding: waarom lopen zorgcoördinatoren überhaupt alleen bij eerste intake als je al wéét dat er multiproblematiek/verslaving/psychose kan spelen? En die “24% agressie in 6 maanden” uit intern onderzoek: bron/linkje naar methode, definitie (schelden = agressie?) en respons, want dat is nogal een getal. Ook: wie pakt de telefoon op als iemand op die knop drukt om 23:30, en wat is de procedure als er geen bereik is achter zo’n betonnen portiekflat? En als het echt zo vaak misgaat, waarom niet standaard duo-bezoek + betere triage met huisarts/GGD/wijkteam in plaats van een gadget die pas helpt als het al escaleert.

tuurlijk is zo’n alarmknop fijn voor die mevrouw die ineens een geweer ziet liggen, maar het zegt ook alles over hoe we “zorg” hebben uitgekleed tot alleen en gehaast achter een voordeur waar niemand nog echt gezien wordt. Onze kinderen groeien op in huizen waar stress, verslaving en pillen normaal zijn en dan sturen we een coördinator met een gadget ipv gewoon weer menselijkheid, rust en echte ondersteuning in de wijk, bewust en natuurlijk. en ondertussen gaan we wéér meer techniek stapelen op een kapot systeem… pfff.

ik hoorde van een klant die in de thuiszorg zit dat ze soms al stress krijgt van dat ene “oh kom maar binnen hoor” en dan staat er ineens een zoon met drank op half in de gang te loeren… zo’n knop is dan tenminste iets, maar regel dan óók dat er altijd aangifte/steun komt als er geslagen of bedreigd wordt, want nu is het te vaak “ja hoort erbij in de zorg” en dat is dus dikke onzin.