Acht jaar cel in hoger beroep voor moeder die haar dochter probeerde om te brengen

Acht jaar… voor het bewust vergiftigen van je eigen baby, dat is toch niet uit te leggen, en dan ook nog “levenslang contactverbod met minderjarigen” alsof je daarmee het risico wegtovert dat ze straks weer ergens in een zorgtraject opduikt met mooie praatjes. Dat medicijn kun je bij elke drogist halen en dan gaat het OM roepen om strengere verkoop, maar het echte probleem is dat iedereen in de keten blijkbaar signalen heeft gemist tot het kind bijna dood was; in mijn tijd bij de KLM had je voor minder al een mandatory check en een melding, hier lijkt het pas te bewegen als het op de IC ligt. En dat ze van 11 naar 8 jaar gaan omdat ze “geen strafblad” had… ja sorry hoor, dit ís je strafblad, en dat kind draagt dit levenslang mee.

klopt dat 8 jaar raar laag voelt, maar ik snap ook niet waarom er dan geen tbs met dwangverpleging bij zit als je zó doelgericht je eigen kind vergiftigt. dan heb je in elk geval na die straf nog controle en behandeling, anders sta je over een paar jaar gewoon weer buiten en begint het gedoe opnieuw.

wat me hier zo raakt is dat iedereen meteen over pillen en straffen begint, maar waar was de warme, bewuste kring om zo’n moeder heen toen het al misging? in onze “efficiënte” zorg word je na de bevalling met een folder en een app naar huis gestuurd, en als je dan instort zie je het pas terug als er een IC-bed nodig is. natuurlijk keihard straffen, maar fix ook dat jonge gezinnen echt natuurlijk gedragen worden door wijk, verloskundige, consultatiebureau en familie, niet alleen door protocollen en vinkjes.

Juridisch gezien is dat “levenslang contactverbod met minderjarigen” vooral forumtaal: de strafrechter kan een vrijheidsbeperkende maatregel opleggen, maar levenslang en overal is in de praktijk nauwelijks handhaafbaar, zeker na detentie en zonder structureel toezicht. En dat OM-riedeltje over loperamide bij de drogist is een afleidingsmanoeuvre; als iemand opzet heeft, is het middel uitwisselbaar, het gaat om signalering en ingrijpen vóórdat het kind op de IC ligt. Die strafverlaging van 11 naar 8 zegt meestal meer over straftoemetingslijnen en (verminderde) toerekeningsvatbaarheid dan over “zielig geen strafblad”, maar dat staat dan weer niet lekker in een persbericht.

Die strafmaat laat ik graag aan de rechters, echter ik mis in dit hele debat één harde les: bij dit soort wanhoop/psychische ontregeling moet je niet wachten tot “er bewijs is”, je moet durven ingrijpen met een tijdelijk veiligheidsnet rond zo’n baby. Daarentegen blijven we in NL vaak hangen in privacy en “eigen regie”, terwijl een consultatiebureau, huisarts en wijkteam juist sneller één lijn moeten trekken en desnoods meteen respijtzorg of een crisisplek regelen. En nee, loperamide achter de balie leggen gaat dit niet voorkomen; iemand die zo ver is, pakt morgen iets anders.

Dat OM dat nu weer “loperamide achter de balie” roept is zo’n reflex: wat veel mensen niet weten is dat loperamide in normale dosering bij volwassenen best oké is, maar bij baby’s is het gewoon linke soep en je gaat dit soort opzet echt niet wegregelen met een kassadrempel. Overigens: dat die melk eerst verdund was had al véél eerder alarmbellen moeten geven bij consultatiebureau/kinderarts, want dat is letterlijk ondervoeding/elektrolyten-gedoe in de maak, daar zie je vaak al groeicurves en sufheid/uitdroging voordat het bijna misgaat. En 8 jaar vs 11 jaar voelt voor iedereen als “korting”, maar ik hoop vooral dat er na die straf echt langdurige psych-behandeling en toezicht komt, anders is het alleen aftellen tot de volgende casus ergens in de zorgketen.

Vanuit mijn praktijk zie ik bij postpartum-ontregeling vaak dat het lijf al weken “alarm” schreeuwt (slapen weg, dissociatie, vlak worden), maar iedereen blijft praten in protocollen en schuld tot het escaleert… en dan doen we alsof alleen straf of een kassadrempel het oplost. Dit gaat ook over hoe weinig we in NL nog echte co-regulatie hebben rond jonge moeders: iemand die letterlijk naast je zit, mee ademt, mee waakt, zodat die donkere impuls niet de ruimte krijgt om een plan te worden. en ja, wat ze deed is afschuwelijk, maar energie volgt ook leegte: als je als samenleving alleen maar losse loketten aanbiedt, krijg je dit soort “onverklaarbare” horrors terug in het systeem.

Weet je wat het is: ik heb in het UMCG echt moeders gezien die compleet ontregelen na een bevalling, die zijn in paniek en verward maar niet zo berekend als “melk verdunnen + loperamide erin” en dan net doen alsof het wanhoop was. En dat contactverbod klinkt stoer, maar zonder keiharde nazorg en toezicht na detentie is het gewoon een papiertje in een la terwijl de volgende hulpverlener weer “we moeten uitgaan van vertrouwen” krijgt ingeprent. ondertussen bezuinigen we de jeugd-ggz en kraamzorg kapot, dus iedereen mag pas schrikken als het bijna fout gaat...

dit is echt zo zielig voor dat kind, ik kan me echt niet voorstellen hoe erg dit moet zijn voor haar... 8 jaar is nog steeds een hele tijd, maar die contactverbod is echt een goede stap, hoop dat dat kind nu eindelijk wat rust krijgt. omg, ik blijf maar denken aan hoe makkelijk het was voor die moeder om dat medicijn te pakken, echt beangstigend. en dan die strafverlaging, das echt balen, maarja, het is nu eenmaal zo. ik vraag me echt af hoe het kan dat niemand iets doorhad, geen signalen oppikte, geen alarm sloeg... hoe kan dat??