Aangespoelde lichaamsdelen op Texel zijn van twee Afghaanse vluchtelingen

Bizar dat zoiets pas na jaren een naam krijgt, maar voor die families is het misschien wel het enige stukje “afsluiting” dat nog kan. En tegelijk: dit laat ook weer zien hoe krankzinnig die overtochten zijn, je hoopt toch dat mensen eerder onderschept worden dan dat er alleen nog benen aanspoelen op Texel…

Jaren later pas “we weten wie het zijn”... maar hoe dan, lagen die families al die tijd in het donker of wat?? En ondertussen: hoeveel mensen verdwijnen er nog in zee zonder naam omdat we hier vooral druk zijn met papieren en procedures, en niemand zich verantwoordelijk voelt?? En dan spoelt het op Texel aan en doen we verbaasd… en dan?? moet ik dat maar normaal vinden??!!

Iedereen roept “hoe kan dit pas na jaren”, maar als familie in Afghanistan zit je dus buiten alle databases en heb je nul papiertrail, dan moet je via Rode Kruis en DNA en dat kost gewoon tijd. Ten eerste zegt dit vooral hoe kapot die hele Kanaalroute is: mensen verdwijnen letterlijk in stukjes en landen schuiven het dossier door tot er iets aanspoelt; ten tweede is het ook pijnlijk dat de politie nu trots doet maar de doodsoorzaak “valt buiten onderzoek”, ja lekker dan, maar ok. Geef die nabestaanden iig ook een fatsoenlijk traject voor repatriëring/begraven, niet alleen een naam en doei.

Feitje: met alleen losse lichaamsdelen is identificatie vaak echt een nachtmerrie, DNA degradeert in zee en zonder familie-DNA kom je nergens, dus dat het jaren duurt is helaas niet gek. Wat ik wel mis is nazorg voor de vinders en hulpdiensten, dit soort beelden blijven bij mensen hangen en je ziet geregeld PTSS-achtige klachten bij strandjutters/agenten, maar daar hoor je nooit iets over. En die doodsoorzaak buiten onderzoek houden voelt ook raar, al snap ik dat je forensisch soms gewoon te weinig hebt.

en dan straks weer roepen “strengere grenscontroles” alsof dát voorkomt dat mensen in rubberbootjes stappen — oh ja want oorlog, armoede en Taliban zijn natuurlijk op te lossen met prikkeldraad. Dit is gewoon het businessmodel van Fort Europa: routes dichtknijpen tot alleen de dodelijkste overblijven, en dan doen we geschokt als er lichaamsdelen aanspoelen.

Joa, los van alle grote politiek: denk ook effe aan die strandjutter en de mensen van de KNRM/politie die dat moeten oprapen, dat is geen “nieuws”, dat blijft gewoon in je kop zitten… geef die lui ook nazorg en een fatsoenlijke vergoeding, want voor een paar tientjes strandvondst is ’t ineens allesbehalve gezellig.

Wat me hier vooral treft is dat “identificatie” ineens als eindpunt wordt verkocht, terwijl het voor die families pas het begin van rouw is: zonder lichaam, zonder plek, zonder ritueel blijf je in een soort administratieve limbo hangen. Enerzijds knap dat Rode Kruis en politie dit überhaupt rond krijgen over grenzen heen, anderzijds is het ook een spiegel van hoe we migratie hebben georganiseerd: we maken routes onzichtbaar tot er letterlijk iets aanspoelt en dán gaan we pas zoeken naar namen. En dat “doodsoorzaak valt buiten onderzoek” voelt ook als: we willen wel de menselijkheid van een naam, maar niet de politieke verantwoordelijkheid van het verhaal erachter. Dat is precies die rare Europese split: medelijden ja, consequenties nee.

Noe ja, wat mij stoort: we doen net alsof “naam bekend” het einde is, maar wie betaalt dan dat hele DNA/Rode Kruis gedoe en een fatsoenlijke begrafenis/plek hier als familie geen cent heeft? Straks is ’t weer: dossier dicht, kosten bij de gemeente, en iedereen weer rustig aan verder alsof dit er gewoon bij hoort… sjön is anders.