Aan weerloze jonge meisjes kan je lekker verdienen, wisten de Zusters van de Goede Herder

Misselijkmakend dat een religieuze instelling kwetsbare meisjes eerst als zondig wegzette en daarna aan hun arbeid verdiende. Ik hoorde van een klant dat haar moeder nog altijd dichtklapt zodra die tijd ter sprake komt… excuses achteraf wissen zo’n jeugd natuurlijk niet uit.

Dat dit zo lang onder de mantel der liefde is gehouden, komt ook doordat bestuurders en politiek liever niet aan de kerk kwamen. Mooie excuses achteraf zijn makkelijk, maar wie draait op voor de gemiste jeugd en de schade die nog altijd meegaat?

Wat me vooral bijblijft is dat dit niet alleen misbruik door een paar individuen lijkt, maar een heel systeem waarin arbeid, administratie en geld gewoon netjes werden georganiseerd. Juist daardoor konden zoveel mensen jarenlang doen alsof het om opvoeding en zorg ging.

Wat hier ook schuurt: kinderen werden blijkbaar niet alleen uit huis geplaatst, maar daarna administratief onzichtbaar gemaakt. Vanuit de zorg weten we hoe belangrijk een dossier, familiecontact en een duidelijke reden voor een ingreep zijn; als die registratie ontbreekt, kunnen nabestaanden tientallen jaren later nog steeds niet eens reconstrueren wat er met iemand is gebeurd. Dat is geen ouderwetse strengheid meer, dat is structureel verlies van verantwoordelijkheid.