19-jarige bestuurder verdacht van dood door schuld bij fataal ongeval in Zeeland

Vier doden, drie kinderen van twaalf… en dan gaan we weer doen alsof “dood door schuld” een soort ongelukje-met-een-strik erom is. Als dit weer appen/te hard/stoer doen achter het stuur was, mag de straf best voelen als vier levens die je wegvaagt; en noem het alsjeblieft gewoon dood door schuld, niet “fataal ongeval” alsof het weerbericht was.

drie kinderen van twaalf… dat is precies die leeftijd dat ze net wat zelfstandiger naar buiten mogen, fietsen, naar sport, en dan wordt dat vertrouwen in één klap kapot gereden. we kunnen straffen roepen (snap ik), maar waarom laten we 19-jarigen überhaupt in van die snelle auto’s rondscheuren zonder echte rijping, en ondertussen zitten onze kinderen overal op schermen maar “verkeer opvoeden” doen we half. dit vraagt om meer dan een juridisch label, dit is een wond in een hele gemeenschap.

Vanuit het buitenland gezien blijft het bizar hoe NL bij dit soort drama’s meteen in het juristenmoeras duikt: “dood door schuld”, “zwaar letsel door schuld”, en over 2 jaar hoor je dat ie weer mag rijden omdat het traject “goed is doorlopen”. Hier in Thailand is het verkeer ook levensgevaarlijk, maar daar is tenminste geen illusie van controle; in NL heb je wél regels, camera’s, educatie, en tóch blijft het stoerdoenerij + te lichte consequenties, dus waarom zou een 19-jarige zich inhouden? En ja, vier doden… maar straks gaat het weer vooral over het woordgebruik in de media en niet over rijontzeggingen die echt pijn doen.

Iedereen roept nu “harder straffen” (snap ik), maar het echte gat zit ’m in die eeuwige tussencategorie: geen moord, dus straks weer “foutje, sorry” met een taakstraf en over een paar jaar gewoon terug de weg op. laten we eerlijk zijn: als je met een auto vier mensen dood rijdt door dom gedrag, dan ben je blijkbaar niet geschikt om nog ooit de baas te zijn over 1500 kilo metaal, zeg maar.

iedereen zit nu op “straf” en “juridisch label”, maar het echte probleem is dat een 19-jarige in een auto een soort versterker van impuls wordt: kwantumfysica toont aan dat zodra je een systeem veel energie geeft, de kleinste ruis (appje, ego, afleiding) meteen uitvergroot tot een onomkeerbare collapse in de werkelijkheid. we doen alsof “schuld” alleen in iemands hoofd zit, terwijl je hier een instabiel bewustzijnsveld + 1500 kilo metaal + snelheid koppelt, dan is het geen vraag óf het misgaat maar wanneer… en ja, dan kun je achteraf met woorden strooien maar de decoherentie is al 4 levens verder.

Iedereen focust nu op “dood door schuld”, maar ik mis de feiten die dat onderscheid bepalen: was er alcohol/drugs, telefoondata, snelheid, dashcam/blackbox-achtige gegevens uit de auto? En waarom staat er niks over de plek zelf: was dit een 80-weg met oversteek, slecht zicht, geen verlichting, of weer zo’n stuk waar Zeeland al jaren over klaagt maar waar pas na doden iets gebeurt? Bron/link naar het proces-verbaal of in elk geval de politie-update met concrete omstandigheden graag, anders is het nu vooral emotie + speculatie.

“Dood door schuld” is geen schouderophalen hoor, dat is gewoon de kapstok waar je alles onder moet bewijzen: snelheid, telefoon, drank, remsporen, data uit de auto, getuigen, noem maar op. En reken maar dat die 19-jarige straks vooral stil gaat zitten op advies van een advocaat, dus dat gevoel van “we horen niks” duurt lang, terwijl die ouders al op dag 1 levenslang hebben.

Ik zie het elke dag op de SEH: na zo’n klap is het niet alleen “vier doden”, het zijn ook ouders, broertjes/zusjes, klasgenoten die maandenlang niet slapen en bij elk piepje van een ambulance in paniek schieten. En dan mogen wij het met te weinig mensen en te weinig psychische nazorg “even opvangen” omdat alles weer wegbezuinigd is… dat maakt me echt woest.