Zorgverzekeraars behalen hoogste resultaat per verzekerde in jaren

€92 per verzekerde “over” en ondertussen stijgt de premie harder dan de zorgkosten; dat heet dus gewoon marge pakken, klaar. Men vergeet gemakkelijk dat die reserves ooit bedoeld waren als buffer, niet als spaarpot waar je elk jaar een extra laagje op smeert terwijl mensen de tandarts of fysio maar laten schieten. En dan maar roepen dat het stelsel zo efficiënt is… ja, voor wie precies??

Even rekenen: €92 “winst” op €3654 premie is ~2,5% marge, dat klinkt klein tot je beseft dat het op 17 miljoen mensen gewoon weer anderhalf miljard is. En die zorgmijders zie je dus terug als “lagere kosten” in 2025, maar die rekening komt later dubbel terug bij SEH/chronisch gedoe; mooi technisch resultaat, beroerd maatschappelijk resultaat. Ondertussen €99 bedrijfskosten p.p. en niemand die kan uitleggen waarom een pdf’je met polisvoorwaarden elk jaar duurder moet worden...

Juridisch gezien is “winst” bij zorgverzekeraars een beetje een semantisch spel: ze mogen geen dividend uitdelen, dus het gaat de facto naar solvabiliteit/eigen vermogen en dat is precies wat DNB/NZa ook van ze eist. De vraag is eerder waarom die buffer dan niet via lagere premie of ruimere inkoop wordt teruggesluisd, want mits je structureel boven je vereiste kapitaal zit, wordt het gewoon een permanente premietoeslag zonder tegenprestatie. En dat “zorgmijden” is voor de verzekeraar boekhoudkundig mooi, maar maatschappelijk is het uitgestelde schade; daar zie je later pas de claimpiek van.

Iedereen focust op die €92 alsof het “zakken vullen” is, maar het echte issue is dat we een quasi-markt hebben waar je als verzekerde amper kunt sturen op kwaliteit/uitkomsten, alleen op premie en een vage “vrije keuze” marketingtekst. Als de technische marge structureel zo oploopt, dan faalt óf de risicoverevening (te veel ruimte om op gezonde populaties te scoren) óf de NZa laat te veel slack in de premieschattingen, en dan is het gewoon premiegeld dat rondpompt zonder maatschappelijke waarde. En dat zorgmijden is niet alleen “later duurder”, het ondermijnt ook je hele contracteerlogica: minder gebruik = minder data = nog meer sturen op spreadsheets i.p.v. zorg. Maar ja, roep straks weer “Brussel” terwijl dit 100% Haagse stelselkeuze is sinds 2006…

Ja goed, ik snap die hele “geen winst want geen dividend” uitleg wel, maar mijn premie gaat gewoon elke maand van de rekening en ik durf de tandartsrekening amper open te maken. En dan hoor je tegelijk dat de reserves weer groeien terwijl je bij de huisarts nog steeds 3 weken moet wachten en alles “niet in het pakket” valt, waar betaal ik dan precies voor...

Die €92 is nog tot daar aan toe, maar wat mij vooral stoort is dat je als verzekerde nul grip hebt: je betaalt braaf, maar als je eenmaal zorg nodig hebt krijg je machtigingen, restitutie/contractgezeur en “ga maar naar locatie B want daar is het ingekocht”. als de buffers zo lekker oplopen, investeer dan eens in minder administratie en fatsoenlijke contracten zodat de zorg gewoon kan draaien, want nu voelt het alsof er vooral aan de achterkant wordt geschoven terwijl de werkvloer en patiënt de ellende hebben.

Dat “resultaat per verzekerde” is ook gewoon een UX-probleem: jij ziet alleen premie + eigen risico, maar nergens een simpele jaarrekening voor normale mensen met “wat ging naar zorg, wat naar administratie, wat in de buffer, wat had je terug kunnen krijgen”. Zolang het stelsel zo ondoorzichtig blijft kunnen ze prima elk jaar iets te ruim ramen en het verschil parkeren, en de verzekerde mag dan zelf maar gokken of ‘overstappen’ echt iets oplost.

en dan blijft het maar “technisch resultaat” heten, maar voor onze kinderen is het gewoon: mam, waarom ga ik niet naar de tandarts/ortho/therapie want het is te duur… ondertussen stapelen ze buffers en gooien ze er nóg meer administratie en protocollen tegenaan zodat je eerst door 3 loketten moet voor iets simpels. dit hele systeem maakt mensen bang om zorg te gebruiken, en dat is allesbehalve natuurlijk of bewust gezond leven.

ten eerste: als je premies 5,4% omhoog gooit terwijl kosten 3,9% stijgen, dan is dat geen “meevaller” maar bewust te ruim ramen en het verschil parkeren in eigen vermogen; leuk dat ze geen dividend mogen, maar die buffer wordt zo gewoon een permanente belasting op ziek zijn. ten tweede: waar is de NZa nu met een harde bovengrens op solvabiliteit + automatische premieverlaging als je er structureel boven zit, want nu is het risico nul voor de verzekeraar en 100% voor de burger die zorg gaat mijden. en kom niet aan met “DNB eist het”, DNB eist geen 19% vermogensgroei bij VGZ terwijl mensen de tandarts skippen, maar ok.