WK in eigen land op de tocht voor Canadese sterspeler Alphonso Davies

Spierblessures komen zelden “zomaar”, zeker niet als je al maanden op topspanning leeft richting een WK in eigen land… dat is energetisch echt een snelkookpan. Je kunt nog zoveel scans en revalidatieschema’s hebben, maar als z’n systeem in stress en bewijsdrang blijft hangen, dan blijft dat weefsel ook kwetsbaar; eerst het zenuwstelsel omlaag, slaap en adem terug in balans, anders ga je te vroeg forceren en knalt het er weer uit. En ja Bayern wil ‘m fit, Canada wil ‘m fit, sponsors willen ‘m fit… maar heel-wording is niet te plannen op een toernooikalender hoor.

Wat mij opvalt: in die WK-zomer wordt er altijd gedaan alsof een speler “even een maandje” kan revalideren, maar een spierblessure is juist het type dat je terugkrijgt zodra je te vroeg weer sprint en draait. En MarjoleinYoga met haar “energetisch” verhaal… prima, maar laten we het vooral ook gewoon hebben over load management en clubs die spelers het hele jaar door op 110% laten draaien; dan is het geen mysterie dat het net vóór een toernooi klapt. Taalkundig gezien trouwens: “ruim een maand voor het toernooi” klinkt alsof het WK morgen begint, terwijl het nog best ver weg is.