Wie wil er niet weten wat in een verloren koffer zit? ‘Ergens is dit wel een beetje verslavend’

Feit is dat je hiermee het gokmechanisme koopt, je betaalt 700-1400 euro voor een shotje nieuwsgierigheid en soms een “jackpot”, dat is precies waarom die unboxings zo scoren. En als er medische spullen in zitten, zoals zo’n apneu-apparaat, dan is het niet alleen een leuke vondst maar ook gewoon iemands zorghulpmiddel, dat voelt toch best wrang als dat op Marktplaats eindigt. Schiphol zou die veiling best mogen doen met wat strengere regels, bv. medische hulpmiddelen en spullen met persoonsgegevens eruit vóór het de deur uit gaat.

Dus Schiphol faalt in z’n bagageproces en de “oplossing” is een veiling waar mensen 1400 euro betalen voor een dopaminehit — en de opbrengst gaat vast niet naar de gedupeerden maar naar het systeem dat het verkloot heeft, oh ja want efficiëntie. Maak het gewoon verplicht: eerst keihard proberen terugbezorgen (met tracking op kosten van de luchthaven) en alles wat overblijft naar kringloop/goed doel, niet naar een random unboxing-economie.

Tja, het is ook gewoon “mystery box” voor volwassenen, maar ik vraag me vooral af hoe hard er echt geprobeerd is om die koffers terug te krijgen voordat ze de veiling op gaan. En als je dan toch veilt: haal paspoorten, laptops en medicijnen er standaard uit, anders is het niet alleen spannend maar ook gewoon een privacy- en gedoe-bom.

die kofferveilingen raken ook iets heel ouds in ons: snuffelen in een vreemd leven, even voelen “wie was jij”, en dat is precies waarom het zo plakkerig wordt… maar ergens wringt het ook: verlies is voor de één entertainment voor de ander, zou mooi zijn als er standaard een stukje opbrengst naar een fonds gaat voor gedupeerden of reizigershulp, dan zit er tenminste nog wat liefde en verbinding in dat hele circus. hopelijk gaan we daar net iets menselijker mee om.