Wie wil er niet weten wat in een verloren koffer zit? ‘Ergens is dit wel een beetje verslavend’

Feit is dat je hiermee het gokmechanisme koopt, je betaalt 700-1400 euro voor een shotje nieuwsgierigheid en soms een “jackpot”, dat is precies waarom die unboxings zo scoren. En als er medische spullen in zitten, zoals zo’n apneu-apparaat, dan is het niet alleen een leuke vondst maar ook gewoon iemands zorghulpmiddel, dat voelt toch best wrang als dat op Marktplaats eindigt. Schiphol zou die veiling best mogen doen met wat strengere regels, bv. medische hulpmiddelen en spullen met persoonsgegevens eruit vóór het de deur uit gaat.

Dus Schiphol faalt in z’n bagageproces en de “oplossing” is een veiling waar mensen 1400 euro betalen voor een dopaminehit — en de opbrengst gaat vast niet naar de gedupeerden maar naar het systeem dat het verkloot heeft, oh ja want efficiëntie. Maak het gewoon verplicht: eerst keihard proberen terugbezorgen (met tracking op kosten van de luchthaven) en alles wat overblijft naar kringloop/goed doel, niet naar een random unboxing-economie.

Tja, het is ook gewoon “mystery box” voor volwassenen, maar ik vraag me vooral af hoe hard er echt geprobeerd is om die koffers terug te krijgen voordat ze de veiling op gaan. En als je dan toch veilt: haal paspoorten, laptops en medicijnen er standaard uit, anders is het niet alleen spannend maar ook gewoon een privacy- en gedoe-bom.

die kofferveilingen raken ook iets heel ouds in ons: snuffelen in een vreemd leven, even voelen “wie was jij”, en dat is precies waarom het zo plakkerig wordt… maar ergens wringt het ook: verlies is voor de één entertainment voor de ander, zou mooi zijn als er standaard een stukje opbrengst naar een fonds gaat voor gedupeerden of reizigershulp, dan zit er tenminste nog wat liefde en verbinding in dat hele circus. hopelijk gaan we daar net iets menselijker mee om.

bah, dit is letterlijk snuffelen in iemands privéleven voor entertainment, en ondertussen leren onze kinderen dat “mystery” en dopamine belangrijker is dan respect en eigendom. en dan met die AirTags: mensen moeten dus zelf gaan tracken omdat het systeem faalt, maar wél even 1400 euro cashen op je verloren spullen… doe dan gewoon een stille opbrengst naar de eigenaar of naar een goed doel, beetje bewust en natuurlijk omgaan met wat niet van jou is.

wat ik me afvraag: wie zit er straks met de schade als er in zo’n koffer per ongeluk iets “verbodens” zit (mes, nepmerk, batterijen, rare vloeistof), dan heb je voor 800 euro ineens gedoe met douane/politie. Aan de andere kant, zolang het via een officiële veiling loopt zullen ze wel een beetje filteren, maar helemaal waterdicht lijkt me dat nooit.

Nou zeg, ik snap die spanning wel maar ik zou echt bang zijn dat je zo’n koffer koopt en er alleen maar vieze was en schimmel in zit, of beestjes… en dan heb je voor 900 euro vooral een schoonmaakproject te pakken toch?

Nou ja, ik snap die nieuwsgierigheid wel, maar ik vind het vooral raar dat we het normaal zijn gaan vinden dat een luchthaven z’n rommelprobleem oplost met een soort kermis, verkoop die koffers dan pas na een jaar ofzo en zet er een dikke foto online van buitenkant en labels, dan kan de eigenaar het nog terugvinden, toch. En eerlijk, ik zou ook niet willen dat mijn koffer vol oude onderbroeken en een paar brieven ineens in een unboxingfilmpje belandt, dat idee alleen al, hoor.

Ik merk dat niemand het heeft over de “energie” die in zo’n koffer hangt: het is vaak stress, haast, soms rouw of ziekte, en dat voel je echt als je andermans spullen openritst. Als je dan tóch zo’n kist koopt, maak er geen unboxing-circus van maar breng papieren/foto’s/sieraden gewoon naar gevonden voorwerpen of doe ff moeite om de eigenaar te tracen, dat is ook karma-management hoor. En eerlijk: €1400 betalen voor een kar vol kabels en vieze was… dan ben je vooral leegte aan het vullen.