Wereldwijd gaat het slecht met persvrijheid, Nederland klimt wel een plekje

Tweede plek is leuk voor op het tegeltje, maar als je ziet hoe makkelijk hier journalisten worden weggezet als “tuig van de richel” en hoe vaak er gedreigd wordt, dan voelt dat klimmen vooral als: de rest zakt harder. Taalkundig gezien ook zo’n rare term, “persvrijheid”; het is gewoon vrijheid om te controleren en lastige vragen te stellen, en dáár hebben opvallend veel politici én keyboardhelden steeds minder geduld voor.

Ik zie het elke dag: als er weer een rel is, staat half NL meteen “de media liegen” te brullen en dan krijg je dus dat journalisten bij een demo of boerenactie gewoon doelwit zijn, klaar. En ondertussen laten we veiligheidsdiensten lekker meeluisteren en bronnen onder druk zetten, maar hé we staan wel 2e op een lijstje... voelt een beetje als de lat ligt wereldwijd op de grond.

2e op een lijstje, nou gefeliciteerd hoor… maar ondertussen mag je als journalist nog wel “vrij” schrijven tot je een WOO-verzoek doet en je maanden/jaren wordt doodgezwegen met zwarte balken overal?? en als je dan doorvraagt ben je ineens “lastig” of krijg je geen toegang meer, is dat dan persvrijheid of gewoon netjes geregisseerde voorlichting??? En dan?? Moet ik dat maar goed vinden??!!

die RSF-index meet vooral “word je opgepakt/gesloten/kapotgeslagen”, en daarin scoort NL top, maar het echte lek zit nu bij platforms: als je bereik afhankelijk is van een paar algoritmes en demonetization, dan heb je persvrijheid op papier maar je publiceert in iemands private cloud met ToS als wetboek. en ja, overheid helpt ook niet mee met z’n “desinformatie”-reflex, straks heb je factcheckers als middleware tussen journalist en publiek, classic bug in het systeem.

Wat mij opvalt: iedereen heeft het over politici, algoritmes en WOO, maar bijna niemand over de keiharde kaalslag bij lokale en regionale media; als de gemeenteraad alleen nog “gevolgd” wordt via een persbericht en een livestream, is persvrijheid een lege huls. En taalkundig: “populistische partijen vallen de media aan” is te netjes geformuleerd; ze delegitimeren journalistiek als beroep, en dat sijpelt door tot de balie bij een gemeentehuis waar een verslaggever ineens “geen prioriteit” heeft.