Waarom zou je op de radio plaatjes draaien als je ook dit kan doen

GeenStijl doet alsof 3FM alleen maar “mentaal struggelen” uitzendt, maar welk fragment was dit precies, datum/tijdstip en linkje naar de audio? Als het echt een ochtendshow-item was: is dat dan content of gewoon vulling omdat er geen muziek/format meer over is, en wie bij de NPO checkt nog of zo’n zender z’n publieke opdracht haalt? En dat “jongelui willen dit” wordt ook maar geroepen hè—waar zijn de luistercijfers per blok, of is dit gewoon weer lekker Gen Z-bashen voor clicks.

Weet je wat het is: als ik radio aanzet wil ik muziek en een beetje lucht, niet een soort groeps-therapie met “wederhoor bij mams” alsof het Nieuwsuur is. En prima dat mentale shit besproken wordt hoor, maar bij 3FM voelt het vaak alsof drama de playlist vervangt omdat dat goedkoper is dan goeie makers en goeie muziekredactie. Publieke omroep die “jong” wil zijn door iedereen live te laten struggelen… man man.

Feitje: mentale gezondheid bespreken is prima, maar als je er op de radio een soort live-therapiesessie van maakt zonder context of nazorg, kan dat bij luisteraars juist triggeren of normaliseren dat je alles maar publiek moet uitventen. Als huisarts zie ik genoeg jongeren die al de hele dag in andermans drama zitten via socials, dan is radio die óók op die stand staat gewoon nóg een prikkel erbij. draai gewoon muziek en doe dit soort onderwerpen af en toe, met iemand die weet waar ie het over heeft, klaar.

GeenStijl doet alsof “praatradio” het probleem is, maar het echte drama is dat we publieke media al jaren kapotbezuinigen en dan verbaasd zijn dat er cheapo content tussen de plaatjes zit — oh ja want goede muziekredactie en makers kosten geld. En ondertussen mag 3FM “jong” zijn zolang het niet gaat over huur, studieschuld of klimaat, dan is het ineens te activistisch… pick a lane.

Het probleem is niet dat er gepraat wordt, het probleem is dat 3FM zich gedraagt als een timeline: alles moet “persoonlijk”, “authentiek” en meteen gedeeld, want anders is het niet echt. Paradoxaal genoeg is dat juist de meest onpersoonlijke radio die er is: je krijgt een intiem verhaal zonder relatie, zonder context, zonder stilte, gewoon als vulling tussen twee tracks. En wat zegt dit over ons dat we zelfs op weg naar werk nog iemand z’n gezinsdrama moeten consumeren alsof het een snack is?? draai dan óf goeie muziek óf maak er een fatsoenlijk gesprek van, maar niet dit halfgare therapie-ASMR.

die “timeline-radio” vergelijking klopt wel, maar wat veel mensen niet weten: als je ’s ochtends al met cortisol hoog in de auto zit (stress, slaaptekort, koffie op leeg maagje), dan komen dit soort emotionele verhaaltjes extra hard binnen en ben je sneller overprikkeld/afgeleid. Overigens prima om mentale gezondheid te bespreken, maar maak er dan een kort, goed gemodereerd item van en niet dat eindeloze meeleven als vulling tussen twee tracks… zet dan gewoon muziek aan en laat mensen ff ademen.

Dat “timeline-radio” is het symptoom, maar de oorzaak is: 3FM is z’n rol kwijt. Enerzijds moet het “jong” en “relevant” zijn, anderzijds mag het vooral niemand echt tegen de haren instrijken, dus krijg je veilige intimiteit: huilen over jezelf is politiek neutraal en kost geen research, geen netwerk, geen muziekredactie. En dan ga je dus de hele dag het concept *authenticiteit authenticiteit* verkopen, terwijl het eigenlijk gewoon formatvulling is in een publieke jas. Als je Gen Z serieus neemt, maak dan óf keihard goede muziek-curatie (met lef) óf echte gesprekken met context, maar dit half-therapie half-koffiepraat is vooral: goedkoop en risicoloos.