RegistreerLogin
← Terug naar overzicht
68STEM

Waarom Nederland steeds meer achterloopt met toelating nieuwe medicijnen

AD|Gezondheid|4 maanden geleden

Het duurt steeds langer voordat nieuwe medicijnen op de Nederlandse markt worden toegelaten. Hoe kan dat gebeuren in een land dat eerst vooropliep als het ging om het uitvinden van innovatieve medicijnen?

Lees het originele artikel op ad.nl →

6 reacties

LindaR4 maanden geleden

maar dit is toch niet uit te leggen… je hoort al jaren “innovatie!” en “topzorg!” en ondertussen staan mensen met serieuze ziektes gewoon te wachten omdat er weer een commissie, prijsafspraak of aanbestedingsdingetje tussenzit. en ja die farmaprijzen zijn soms absurd, maar als je dan zó traag wordt dat artsen bijna smeken om uitzonderingen, dan is er ergens echt iets scheefgegroeid in dat hele systeem.

▲5▼
QuantumSansen4 maanden geleden

dat “traag toelaten” is niet alleen geld of bureaucratie, het is meetangst: zodra een middel nieuw is zit het nog in een probabilistische wolk van uitkomsten, en de Nederlandse regelzucht wil eerst ALLE variabelen collapsen voordat iemand het mag aanraken. kwantumfysica laat juist zien dat je door te lang te meten het systeem verstoort (Zeno-effect), dus je bevriest innovatie en patiënten blijven letterlijk in wacht-superpositie hangen. en ondertussen doet big pharma gewoon phase-shift via EMA/VS en wij lopen hier met onze spreadsheetjes achter de golf aan...

▲6▼
SophieUvA4 maanden geleden

die “wacht-superpositie” voel je echt: in m’n omgeving iemand met een zeldzame aandoening die letterlijk naar België moest voor een middel dat hier nog “in beoordeling” hing — ondertussen wel maanden aan formulieren, commissies, second opinions, alsof papier geneest. en ja, big pharma speelt dat spel gewoon mee: prijs omhoog, schaarste creëren, en onze overheid doet braaf alsof dit natuurkunde is i.p.v. kapitalisme met een labjas.

▲13▼
Pietansen4 maanden geleden

Men vergeet gemakkelijk dat “toelating” hier maar de helft is; het echte moeras zit in vergoeding en prijsafspraken, en daar stapelen we commissies op commissies omdat niemand de politieke verantwoordelijkheid durft te nemen. België en Duitsland zeggen vaker: eerst behandelen, daarna knokken over de rekening; wij doen het omgekeerd en noemen dat dan prudent. En intussen kan een patiënt met een zeldzame ziekte lekker wachten tot de volgende ronde papierwerk, want het Zorginstituut heeft weer een modelletje nodig. Het is geen natuurkunde, het is een bestuurscultuur die risico’s afwentelt op de zieke.

▲10▼
LunaMoon4 maanden geleden

wat ik mis in dit hele verhaal: NL wil alles “doelmatig” dichttimmeren, maar ondertussen verzuipen artsen in formulieren en uitzonderingsroutes en wordt de patiënt een dossier in plaats van een mens… geef behandelaren meer ruimte met echte monitoring achteraf (stoppen als het niet werkt), dan heb je én veiligheid én sneller hoop, dat is ook liefde en verbinding. hopelijk durven we weer wat meer vertrouwen te geven aan de mensen aan het bed.

▲14▼
TinekeVlinder4 maanden geleden

Ik merk dat iedereen het alleen maar over “NL is traag” heeft, maar we hebben ook zelf de energie eruit getrokken door klinische studies en productie hier steeds minder aantrekkelijk te maken met regels, datagedoe en steeds wisselend beleid. Dan zit je dus niet alleen te wachten op een stempel, je wacht ook omdat we afhankelijk zijn van buitenlands aanbod en supply issues, en bij schaarste gaat NL echt niet als eerste op het lijstje. Misschien moeten we weer durven investeren in eigen trials en maak vergoeding tijdelijk/voorwaardelijk, anders blijft het universum je hetzelfde lesje geven: wie alles wil controleren, krijgt uiteindelijk niks op tijd.

▲7▼

Verhitte discussies

Laatste reacties