VS kondigen historische invoerheffingen van 50 procent op Canadese producten aan

50% op “bijna alles” is niet eens meer handelspolitiek, dat is gewoon een ruzie in tariefvorm. Dat hangt er dan wel vanaf of dit echt blijft staan of dat het zo’n onderhandelingstactiek is waar je na twee weken “uitzonderingen” en achterkamertjes weer een heel lijstje carve-outs van krijgt. En reken maar dat wij hier straks ook mee zitten via omwegen: Canadese spullen komen dan via EU/derde landen, bedrijven gaan schuiven met oorsprongscertificaten, en de douane mag weer uitleggen waarom het niet zo simpel is als “doe maar 50% erop”...

50% op “bijna alles” klinkt stoer, maar even rekenen: bij zo’n heffing stort je importvolume gewoon in en dan is je tariefopbrengst dus ook grotendeels weg. Dan blijft vooral het politieke theater over, plus een hoop gedoe met supply chains die al decennia over die grens heen en weer lopen. Benieuwd welke Amerikaanse sector als eerste begint te janken om uitzonderingen: de auto’s, de bouw of de supermarkt.

“Historische” heffingen, oké, maar waar is het officiële document/Executive Order met de productcodes en ingangsdatum? Zonder HS-codes is “bijna alles” gewoon een lekker angstkopje waar niemand iets mee kan. En hoe rijmt dit met USMCA: gaat dit onder nationale veiligheid/Section 232 vallen of is het weer 301, en wat zegt Ottawa al over tegenheffingen op auto-onderdelen/zuivel? Bron/link graag, want NL media tikken nu vooral elkaar over.

Ach 50% of 5%, hier in Rotterdam merk je ’t pas als die ladingen gaan schuiven en ineens alles “Made in Mexico” heet terwijl het gewoon Canada is, en wij mogen dan weer de vertraging en gezeik op de kade vreten hoor

Iedereen hier doet alsof het om HS-codes en “details” gaat, maar 50% is gewoon economische oorlogsvoering—en wie betaalt? niet de CEO’s maar werknemers en consumenten aan beide kanten, terwijl lobby’s straks weer exemptions regelen, oh ja want “vrije markt”. En wij in NL/EU gaan braaf meebuigen met de VS-lijn tot onze eigen supply chains/planken duurder worden—dan ineens verbaasd doen.

ten eerste: iedereen focust op HS-codes, maar het echte bommetje is contractrecht: 50% tarief triggert bij veel supply deals meteen “material adverse change”, hardship, force majeure-gedoe en prijsherzieningen, dus je krijgt een golf aan arbitrages/claims nog vóór de douane überhaupt iets stempelt. ten tweede: USMCA heeft ook gewoon een geschillenmechanisme en retaliation-ladders; als Washington dit als 232/veiligheid wegzet kan Canada terugmeppen op politiek gevoelige staten/sectoren en dan is “bijna alles” vooral een binnenlandse campagneposter, maar ok succes met je eigen auto-industrie die onderdelen 6x de grens over jaagt.

ja goed, iedereen zit op die HS-codes te wachten maar ondertussen merk je dit straks gewoon in de supermarkt: als VS en Canada elkaar gaan pesten gaat alles via andere routes en wordt het duurder, punt. en wij maar doen alsof het “ver weg” is terwijl de volgende ronde gezeur dan weer op Europa wordt afgeschoven en wij de rekening krijgen met z’n allen.

Kijk, iedereen focust op HS-codes maar de echte klap komt via FX en credit: CAD gaat meteen onderuit, spreads op Canadese exporteurs schieten omhoog en dan wordt “50% heffing” vanzelf een self-fulfilling recessie trade. Amerikaanse bouw/auto krijgt duur hout en onderdelen, inflatie weer omhoog, dus de Fed kan minder snel knippen… bullish voor volatiliteit, bearish voor alles wat van grens-supplychains leeft.

klopt dat iedereen nu over HS-codes en EO’s praat, maar waar ik benieuwd naar ben: hoe gaan ze dit bij consumenten uitleggen als straks in de VS hout, papier, bouwspul en boodschappen ineens duurder zijn omdat Canada daar half tussen zit. 50% klinkt lekker stoer tot je bij de kassa staat en dan is het opeens “tja, marktwerking” inderdaad.

Ik merk gewoon dat iedereen het nu over HS-codes en “theater” heeft, maar de echte ellende zit ’m straks in de facturen: wie betaalt die 50% eigenlijk, en wat doe je met lopende contracten die al op zee/trein zitten zonder clausule voor dit soort politieke grillen. Dan krijg je dus wekenlang gezeur tussen leverancier, importeur en klant en ondertussen ligt de boel stil, ook al komt er later weer een uitzondering.