Vrouwen voelen vaker, meer en langduriger pijn dan mannen: 'Ze worden écht minder gehoord'

Vanuit mijn praktijk: vrouwen komen zó vaak binnen met jaren “het zit tussen je oren” op zak, terwijl je aan alles merkt dat hun zenuwstelsel al lang in overlevingsstand staat en het lijf gewoon schreeuwt. En dan krijg je pillen, weer doorwerken, even ademhalen, en niemand vraagt naar stress, trauma, cyclus, grenzen, slaap… westerse geneeskunde is dan echt symptoombestrijding en die pijn wordt alleen maar slimmer en hardnekkiger. Als je iemand structureel niet gelooft, maak je de pijn energetisch gezien ook groter, punt.

Feit is ook dat vrouwen vaker met pijnklachten rondlopen die lastig te “meten” zijn, endometriose, migraine, fibromyalgie, dan schiet de reflex snel naar stress of het zit tussen je oren. Dat is extra wrang, want als je iemand niet serieus neemt, gaan ze juist later komen en heb je meer chronificatie en zwaardere medicatie nodig. En ja, stress en trauma spelen soms mee, maar dat is geen excuus om niet gewoon fatsoenlijk onderzoek te doen en een plan te maken.

Herkenbaar dat vrouwen met pijn te vaak in het “stress/het zit tussen je oren”-laatje belanden, echter dat wordt ook gevoed door hoe onze zorg is georganiseerd: 7 minuten per consult, weer door naar de volgende, en dan wint het snelle recept het van goed uitvragen en doorpakken. Daarentegen kun je met simpele dingen al verschil maken, zoals standaard pijnscores en follow-up afspreken (en niet “bel maar terug als het erger wordt”), want juist bij chronische pijn is wegsturen zonder plan gewoon vragen om ellende. En ja, verzekeraars en richtlijnen mogen ook eens ophouden met doen alsof alleen meetbare schade echte pijn is.