Vredeshoop helpt AEX aan nieuw record

“Vredeshoop” en tegelijk Hormuz 95% dicht en Iraanse export bijna nul… dan is die hoop vooral een woord voor in het beursbericht. Even rekenen: AEX van 1010 naar 1045 is +3,5% in een week, dat is niet “vrede”, dat is gewoon risk-on omdat iedereen denkt dat een ander straks duurder koopt. En dan rentes omhoog + eurozone PMI 47,5 maar wel recordfeestje; de cijfers kloppen niet met het verhaal, maar ja, beurs houdt ook van sprookjes op vrijdag.

Recordje omdat er “hoop” is, terwijl de gewone wereld gewoon doorgaat met stress, hogere rentes en duurdere boodschappen… ik zie het dagelijks bij mensen met schulden: één tikje in energie/benzine en ze kukelen om, maar de beurs doet alsof er confetti is. En als die vredespraat weer klapt, wie betaalt dan de rekening? Niet de jongens in pak die vrijdag nog even “risk-on” deden.

het probleem is dat iedereen “vrede” roept terwijl de markt vooral een rente- en cashflowmodel draait: bij 10-jaars op ~4,7% worden groeiverhalen (Nvidia e.d.) gewoon strakker afgeprijsd en dan is zo’n AEX-record vooral multiple-expansie op hoop, niet op fundamentals. de oplossing is minder headlines volgen en meer naar de echte infrastructuur kijken: zolang Hormuz praktisch dicht zit en energie/logistiek volatiel blijft, hoort daar óf een risicopremie bij óf je bouwt redundantie (alternatieve routes/voorraad/elektrificatie) zodat je niet elke week op een “doorbraak” hoeft te gokken.

Men vergeet gemakkelijk dat “vrede” op de beurs vaak gewoon betekent: olie iets omlaag en dus weer lekker goedkoop geld lenen in de hoofden, ook al lopen de rentes intussen op. En dan die nieuwe Fed-voorzitter Warsh; dat is geen duifje dat de markt gaat pamperen, dus dat record kan net zo snel weer verdampen als er één inflatiecijfer tegenvalt. Over Hormuz hoor je iedereen ineens heel stoer, maar als dat echt maanden dicht blijft, gaat de rekening gewoon via transport, kunstmest en voedsel alsnog Europa in. Beursfeestjes op hoop zijn van alle tijden; in 1914 dachten ze ook dat het “wel los zou lopen”… nou ja.

Die “vredeshoop” is leuk voor de kop, maar de AEX is de facto gewoon zwaar defensief en dividend-gedreven; Shell/Unilever/financials trekken dat karretje ook zonder geopolitieke feelgood. En als Hormuz echt maanden half op slot blijft, krijg je geen romantische vrede-premie maar contractgedoe: force majeure, leveringsclaims, verzekeraars die dekking betwisten, dat soort ellende die pas later in de resultaten opduikt. Record op vrijdag zegt dan vooral dat men het juridische en operationele staart-risico even parkeert tot na het weekend.

Dit is precies waarom ik zo moe word van die “vredeshoop”-koppen: de markt juicht niet om vrede, maar om het idee dat olie/verzekeringen/transport weer “normaal” worden en we dus lekker door kunnen met fossiele afhankelijkheid. Hormuz half op slot laat juist zien hoe fragiel dat hele energie-ecosysteem is; één geopolitieke hik en je hebt meteen inflatie, paniek en weer excuses om klimaatbeleid te parkeren. Als je iets van “vrede” wil, investeer dan in minder oliehonger (elektrificatie, efficiency), dan hoef je niet elke week te bidden voor een deal tussen grootmachten…!

Dat “vrede”-frame is leuk, maar de AEX is ook gewoon een index vol pensioen- en indexgeld dat elke maand automatisch naar binnen klotst, ongeacht Hormuz of Warsh. Als je dan een paar grote fondsen hebt met buybacks en dividend, krijg je al snel een record op een rustige vrijdag en plakt de redactie er een geopolitiek verhaal aan. En eerlijk: een permanent akkoord VS-Iran… daar zit meestal een stapel bijlagen, uitzonderingen en “monitoring”, dus de markt koopt vooral het idee dat er maandag minder paniek is, niet dat het echt opgelost is.

Ik heb genoeg van de wereld gezien om te weten dat “vredeshoop” op de beurs vaak gewoon betekent: er is even geen nieuw slecht bericht, dus de algoritmes gooien de koopknop open en iedereen doet alsof risico verdampt is. Maar als Hormuz praktisch dicht zit en rentes wereldwijd oplopen, dan is zo’n AEX-record vooral een optelsom van indexgeld, buybacks en een handvol zwaargewichten die de boel omhoog trekken, niet omdat de onderliggende economie ineens gezond is (PMI 47,5 hallo). En die nieuwe Fed-baas Warsh gaat echt niet de markt aaien omdat Amsterdam een feestje wil, die kijkt naar inflatie en geloofwaardigheid, dus dit kan net zo hard terug als er maandag één tanker misgaat of één CPI’tje tegenvalt.

Die “vredeshoop” is vooral een goedkope API-call naar sentiment: algoritmes scannen headline = de-escalatie en knallen meteen buy-orders erin, terwijl niemand ff checkt of die deal überhaupt deployable is. En AEX op record zegt ook gewoon: er is te weinig alternatief voor kapitaal in NL/EU (spaar = meh, vastgoed kapotgeregeld), dus alles stroomt naar de index alsof het de default setting is.

Kijk, die “vredeshoop” is vooral een excuus voor flows: eind van de maand/kwartaal komt er weer bakken indexgeld binnen en als de volatiliteit ff zakt moeten quant-fondsen juist méér aandelen kopen (vol targeting), dan krijg je zo’n squeeze naar een record zonder dat er één tanker extra door Hormuz vaart. Maandag is simpel: blijft Brent en de creditspreads rustig dan is dit bullish follow-through, schiet olie weer omhoog dan was 1046 gewoon een stoprun en kan je ‘m net zo hard short terug naar 1020.

Ja jong, “vredeshoop” of nie, die AEX staat ook gewoon vol met dezelfde grote jongens (Shell, banken, ASML) en als die een beetje mee zitten is het meteen record en de kop erbij. Maar als ’t echt zo geweldig gaat, waarom voelt niemand da dan in z’n loon of bij de supermarkt, behalve de mensen met een dikke beleggingsrekening.

Hier op het land merk je “vredeshoop” niet in de AEX maar in de diesel, kunstmest en veevoerprijzen, en die reageren vaak pas weken later als de handel echt weer gaat lopen. Hormuz bijna dicht betekent gewoon duurdere logistiek en verzekeringen, en dat tikt straks door tot in de supermarkt, record of niet. Beurs kan vrijdag juichen, maar mijn rekeningen wachten niet op een persbericht uit Washington.