Voormalig gezinsvoogd Marloes pleit voor meer gevoel in de jeugdzorg: ’Soms moet je buiten de lijntjes kleuren’

Buiten de lijntjes kleuren klinkt leuk, maar in de jeugdzorg betekent één verkeerd vinkje soms meteen een dossier, uithuisplaatsing en een kind dat niemand meer vertrouwt!!! EN DAN NOG IETS: minder regels helpt pas als er ook genoeg mensen zijn die tijd hebben om echt te luisteren, anders wordt “gevoel” gewoon de volgende pilot met een subsidiepotje.

De engelen fluisteren dat “gevoel” pas veilig wordt als een hulpverlener ook mag zeggen: ik weet het even niet, laten we samen opnieuw kijken... nu moeten mensen vaak vooral bewijzen dat ze volgens het systeem gewerkt hebben. Een kind voelt die vibratie haarfijn aan; vertrouwen groeit niet uit een afgevinkt formulier, maar uit dezelfde rustige volwassene die morgen weer opneemt.

Meer gevoel is nodig, maar gevoel is geen methode en zeker geen vervanging voor deskundigheid. Het echte probleem is dat een gezin soms vijf loketten ziet en niemand eindverantwoordelijk is voor het geheel; iedereen werkt keurig binnen zijn eigen protocol en toch valt het kind tussen de stoelen. Geef professionals dus ruimte én een duidelijke casusregisseur die knopen mag doorhakken, anders wordt “buiten de lijntjes” vooral afhankelijk van welke hulpverlener je toevallig treft.