Vier conclusies na de eerste speelronde in de groepsfase

klopt, na 1 speelronde heb je vooral ruis: één vroege rode kaart of een pingel en iedereen is ineens “favoriet” of “afgeschreven”. over drie wedstrijden zie je pas wie echt stabiel is, nu is het vooral leuk voor de praatprogramma’s.

Weet je wat het is: dat 48-teams “verlies aan kwaliteit” verhaal is vooral arrogantie van de grote landen, die denken dat iedereen vanzelf omvalt als je het shirt ziet. Die kleintjes zijn fysiek top, staan compact en spelen alsof hun hele land meekijkt, en dan krijg je dus 0-0 tegen Spanje of gezeur over Koeman z’n wissels omdat je ineens niet meer op talent alleen wint. En Messi hattrick leuk hoor, maar laten we ff doen alsof Algerije nou niet precies Frankrijk is.

Ja na 1 potje kun je nog niks, maar je ziet wél meteen wie er conditioneel al op is… ik hoor hier van een klant die bij zo’n club werkt dat die hitte en die rare reistijden echt slopen, dan lijkt een “topland” ineens traag en paniekerig en roept iedereen dat ze afgeschreven zijn. En die keepers hè, eerste ronde altijd paar blunders omdat ze nog geen ritme hebben, maar daar maken de praatprogramma’s dan meteen een nationale crisis van.