Van fiasco tot proefvaart: Kim Jong-un inspecteert gerepareerde torpedojager

Die “binnen 10 dagen gerepareerd”-claim was toen al pure theater, als je rompstructuur scheurt ben je maanden verder en dan nog is vermoeiing een ding. Proefvaart met Kim erbij zegt vooral: kijk ons eens stoer doen, niet dat alle sensoren/voortstuwing/weapon systems echt betrouwbaar zijn. En dat “nucleair bewapende marine” klinkt leuk voor propaganda, maar hoe ga je dat veilig command & control’en op zee met hun beperkte tech zonder dat het één groot ongeluk wordt? dochter ernaast is ook zo’n signaal: opvolging wordt alvast in beeld gezet, net als dat schip onder zeilen stond om vooral níet te laten zien hoe beroerd het eraan toe was.

Dat hele “fiasco → proefvaart”-verhaal is vooral een lesje staatsmacht: eerst publiekelijk iemand schuldig verklaren en mensen arresteren, daarna triomfbeelden uitzenden alsof het systeem feilloos corrigeert. Enerzijds is zo’n schip natuurlijk militair relevant, anderzijds is die dochter ernaast het échte wapen: continuïteit verkopen aan elites en bevolking, kijk maar, de dynastie vaart letterlijk mee. En die nucleaire marine-retoriek is ook naar buiten toe bedoeld: niet per se om morgen veilig kernkoppen op zee te hebben, maar om Seoul/Tokio/Washington in een permanente stress-stand te houden, stress stress stress, zodat elke reactie weer als “agressie” geframed kan worden. Het cynische is: zelfs als dat ding half functioneert, werkt het propagandadoel al prima.