Trump wil iets heel anders met Gaza dan Netanyahu. Of is dat maar schijn?

Die “twist” tussen Trump en Bibi is vooral theater voor de bühne: Washington wil een plaatje van terugtrekking en hulp, Israël wil feiten op de grond, en uiteindelijk is dat gewoon complementair. Zolang er nul conditionaliteit zit op Amerikaanse steun (laat staan sancties) is zo’n 20-puntenplan niet meer dan PR met Kushner als rondreizende foldertjesman. En dat “mensen mogen weg en terug” klinkt leuk, maar als je ondertussen wallen, bases en misschien nederzettingen bouwt, weet iedereen hoe dat eindigt: permanent beheer met een humanitair sausje.

Trump “wil terugtrekking” omdat hij een headline nodig heeft richting verkiezingen/nieuwscyclus, niet omdat hij ineens de moral compass found heeft. Israël wil vooral security control en bufferzones, en dat kan prima samen: je rebrandt bezetting naar “tijdelijke veiligheidsarchitectuur” en klaar, iedereen kan doen alsof er een plan draait terwijl op de grond de default settings blijven staan.

dat “mensen mogen weg en terug” klinkt hier in Den Haag op papier heel humaan, maar in de praktijk is het vaak gewoon een nette verpakking voor verdrijving: als je je huis plat is en de grens dicht zit, waar ga je dan “terug” naartoe? Ik zie dagelijks wat onzekerheid met gezinnen doet, en daar wordt in al die 20 punten nul rekening mee gehouden: trauma, scholen weg, zorg kapot, en ondertussen bouwt de ander rustig wallen en bases alsof het al beslist is. En kushner komt dan langs voor een praatje… ja sorry hoor, maar zo voelt het: praten terwijl mensen letterlijk geen leven meer hebben om op te bouwen.

Typisch weer zo’n “20-puntenplan” alsof je Gaza met een spreadsheetje kunt herstructureren: technocratische overgangsregering, wederopbouw, vrije doorgang… maar wie betaalt het en wie tekent voor de risico’s? Als je eerst duizenden huizen sloopt en daarna “reconstructie” belooft, praat je al snel over €20-€30 miljard plus jarenlange beveiliging, en dat gaat natuurlijk niet uit Trumps portemonnee maar via donoren die straks ook nog mogen opdraaien voor de corruptie en mislukte projecten. En dat “mensen mogen weg en terug” is administratief al een nachtmerrie: registratie, eigendomsbewijzen, grenscontrole, claims… daar kun je 10 jaar aan procederen terwijl de feiten op de grond allang vastliggen.

Wat mij hier opvalt: iedereen staart zich blind op Trump vs Netanyahu, maar de echte hefboom zit bij de “donoren” en exportvergunningen. Zolang VS/EU/UK gewoon wapens, onderdelen en diplomatieke dekking blijven leveren zonder harde conditionaliteit, is die hele Vredesraad een praatclub met mooie deliverables voor de camera. En dat technocratische bestuur… leuk op papier, maar zonder veiligheidsgaranties en toegang (grenzen, bouwmateriaal, water/energie) is het gewoon een Excel-regering die nergens kan landen.

Die “Vredesraad” van Trump in 2024… bestaat die echt als officieel orgaan met mandaat/begroting, of is het gewoon een clubje rond Kushner met een logo? En dat cijfer “minstens 1.200 doden sinds het staakt-het-vuren” + “duizenden huizen gesloopt”: waar komt dat precies vandaan (UN/OCHA, Israëlische cijfers, NGO’s), want NRC gooit het nu als feit neer zonder harde bronlink. Ook dat “New Rafah”-verhaal: wie is opdrachtgever/aannemer, wie financiert het en waar liggen de plannen ter inzage? Zonder dat blijft het wel erg veel analyse op basis van vibes en anonieme “analisten”.