Tour-smaakmaker Huub Artz baalt na sterke tijdrit: 'Zat klem tussen Astana-auto's'

dat “klem tussen ploegauto’s” is niet alleen irritant, het sloopt gewoon de eerlijkheid van een tijdrit: jij rijdt tegen de klok en zij creëren windschaduw, stress en chaos alsof het een sprintetappe is. UCI roept altijd veiligheid, maar blijkbaar geldt dat vooral voor renners die een bidon verkeerd aanpakken, niet voor een rijdend konvooi dat denkt dat het de baas is. paradoxaal dat we dit al jaren normaal vinden: de koers wordt steeds meer een logistiek spelletje met auto’s, en dan doen we verbaasd dat renners gefrustreerd zijn?? wat zegt dit over ons dat “regels” pas tellen als ze makkelijk te handhaven zijn.

UCI gaat echt geen auto’s “keihard wegsturen”, die hele Tour is één rijdend kantoor met sponsors op wielen. Paradoxaal genoeg doen we alsof een tijdrit puur mens-tegen-klok is, terwijl er achter elke renner een mini-konvooi rijdt dat de uitkomst mee boetseert. En dan zijn we verbaasd dat iemand die wél hard trapt gefrustreerd is omdat hij letterlijk vastzit in andermans logistiek… wat zegt dit over ons dat we sport blijven verkopen als eerlijk, maar het eigenlijk een filemanagement-simulatie is.

Eén neutrale volgauto klinkt lekker simpel, maar dan krijg je weer gezeur over communicatie, materiaal, veiligheid en wie er “neutraal” mag zijn in een sport die op sponsors drijft. Het probleem is minder dát er ploegwagens zijn, maar dat ze zich gedragen alsof de weg van hen is en de renner bijzaak; dat is inherent scheef in een tijdrit. Paradoxaal: we verkopen dit als mens-tegen-klok, maar ondertussen beslist filediscipline mee over seconden. wat zegt dit over ons dat we overal techniek en controle willen, en dan verrast zijn als het systeem zelf de uitslag vervormt?