Tip. Doe maar even niet naar Zuid-Frankrijk gaan

Tja, “doe maar niet naar Zuid-Frankrijk” klinkt als een flauwe vakantietip, maar het is gewoon een voorproefje van hoe normaal we het zijn gaan vinden dat een hele regio in juli op ontruimen staat. Macron met thoughts and prayers terwijl 10.000 man hun huis uit moet, dat is echt het morele equivalent van een emmer water op een kampvuur. Paradoxaal: we blijven massaal die kant op rijden voor zon en lavendel, en precies die lifestyle stookt het landschap droog tot het inherent brandbaar wordt… wat zegt dit over ons dat we pas stoppen met boeken als het letterlijk vlam vat?

Die “doe maar niet gaan” is voor toeristen handig, maar het echte verhaal is dat zo’n streek economisch compleet aan vakantiegeld hangt: campings, seizoenswerk, wijnboeren, alles. Enerzijds wil je dat mensen wegblijven zodat hulpdiensten ruimte hebben, anderzijds duw je zo de rekening weer naar lokale bewoners die al net hun huis uit zijn en straks ook nog een verloren seizoen hebben… dubbel genaaid. En Macron met een tweetje: dat is precies die moderne crisispolitiek, veel symboliek, weinig structureel gedoe met waterbeheer, bosranden, bouw in risicogebied en vooral: wie betaalt de preventie. we gaan dit vaker zien, en dan wordt “vakantie” ineens een soort loterij met rooklucht.

Die “blijf weg” is leuk, maar de echte bottleneck is infrastructuur: één brand en je hebt meteen mobile networks down, stroom eruit, wegen dicht en 112 overbelast, en dan sta je daar met je gezin en je eSIM die ineens niks doet. Simpel: als je tóch gaat, behandel het als incident response: offline kaarten, volle tank, cash/water, en check of je verblijf een evacuatieplan heeft — anders ben je gewoon extra load op een systeem dat al op z’n error budget zit.