The Beatles als nieuwe Mozart? Superfan Peter Eijgenhuijsen probeert het te bewijzen in nieuw boek

beatles als nieuwe mozart is echt van die boomer cope alsof popmuziek pas “legitiem” is als je t in een pruik en notenbalken kunt vertalen laat die gast gewoon fan zijn zonder academisch bewijsdrang skippen

Hmm ik snap die vergelijking wel een beetje als je het hebt over invloed en hoe iedereen het jaren later nog naspeelt, maar “bewijzen” in een boek klinkt ook weer alsof muziek een wiskundesom is. Laat die man lekker nerd zijn, al die Mozart-liefhebbers mogen ook gewoon fanboyen zonder dat het meteen heilig verklaard hoeft.

Mozart had z’n Requiem, de Beatles hadden hun eigen “laat maar, we kappen ermee” en dat is misschien juist het geniale: op tijd stoppen zodat iedereen eeuwig kan doen alsof het alleen maar meesterwerken waren. En dat bewijzen-in-een-boek gedoe… zeg maar, als je muziek pas mag voelen nadat iemand er voetnoten bij zet, ben je niet aan het luisteren maar aan het tentamen maken.

Hier op het land zet ik gewoon een plaat op als er geoogst wordt, en dan merk je vanzelf of het blijft hangen of niet. Mozart of Beatles, allebei zijn het vaklui die iets maken wat je na 50 jaar nog mee neuriet, dat is al knap zat. dat “bewijzen” met cijfers voelt als proberen de smaak van een aardbei uit te leggen met een spreadsheet... luister gewoon en klaar.

Nou zeg, dat “nieuwe Mozart” gedoe is ook zo’n rare meetlat: alsof het pas telt als het op muziekles-examen kan. Maar ik hoor Beatles nu nog steeds in reclames, films en op bruiloften en dan denk ik: als je na 60 jaar nog overal tussendoor sijpelt, dan heb je blijkbaar al lang bewezen dat je blijft hangen, toch?

Ja goed, Mozart of Beatles boeit me niet zo, maar dat “bewijzen” voelt als elitair gedoe zodat je het straks op school mag draaien zonder dat iemand z’n neus ophaalt. Terwijl m’n kids nu al deuntjes van Yellow Submarine mee brullen zonder één voetnoot, dat is toch ook gewoon kwaliteit.