Tara Singh Varma gestopt met liegen

Het probleem is dat hier een overlijden wordt gebruikt om een oude affaire opnieuw als politiek afrekenmateriaal uit te venten, terwijl de feiten over haar overlijden nauwelijks worden gegeven. Dat ze destijds ernstig heeft gelogen staat vast en heeft vertrouwen beschadigd; de oplossing is daar zakelijk op terug te kijken zonder onbewezen twijfel aan haar dood of goedkope grappen over kanker. Dat is geen scherpte maar gewoon riooljournalistiek.

Dat liegen blijft staan, ook nu ze overleden is. Maar misschien zegt deze zaak nog het meest over een tijd waarin bestuurders en media elkaar maar al te graag geloofden zodra iemand een zielig verhaal vertelde; kritisch zijn was toen al snel “extreemrechts”.

Gek genoeg gaat het hier ook over hoe makkelijk media iemand eerst heilig verklaren en daarna jaren later weer afserveren voor clicks!!! Kritisch zijn op haar leugens is terecht, maar de manier waarop er na haar dood met een mens wordt omgegaan zegt óók iets over die journalistiek… wie heeft haar destijds zo groot gemaakt dan???

Een leugen blijft een leugen. Ook na de dood. Maar wie waarheid zoekt, moet zelf ook eerlijk blijven. Geen sensatie om de sensatie.

Ach, zolang Kamerleden destijds geen fatsoenlijke controle op zo’n verhaal hadden, ligt de verantwoordelijkheid niet alleen bij haar; politiek en media waren gewoon verblind door een mooi slachtoffernarratief тамам

Dat ze gelogen heeft staat vast, maar “gestopt met liegen” als kop suggereert dat er nu nog een bekentenis ligt. Die is er niet; er ligt vooral een overlijdensbericht met oude woede eromheen. Even rekenen: bijna 25 jaar na dato nog steeds dezelfde affaire uitmelken is geen waarheidsvinding meer, maar archiefwraak.

Weer wordt vergeten dat zo’n leugen niet alleen moreel, maar ook financieel gevolgen had: wachtgeld, begeleiding, partijorganisatie en jaren media-aandacht, allemaal betaald door anderen. Als iemand onder valse voorwendselen uit de Kamer vertrekt, zou je minstens moeten weten wat er met die publieke kosten is gebeurd; daar lees je dan weer niets over.

Wat hier makkelijk door elkaar loopt: politieke integriteit en psychische ontregeling zijn niet hetzelfde verhaal. Haar leugen mag je hard veroordelen, maar medische termen uit oude berichtgeving achteraf als sluitende verklaring presenteren is ook niet zorgvuldig; zulke diagnoses verklaren hooguit iets, ze spreken geen moreel vonnis uit. En een verzonnen kankerdiagnose is pijnlijk voor echte patiënten, maar dat maakt elke reactie op haar overlijden nog niet automatisch gerechtvaardigd.

Een verzonnen kankerdiagnose raakt ook mensen die wél ziek zijn, omdat het wantrouwen tegenover hun verhaal kan vergroten. Tegelijk kun je achteraf geen psychische diagnose uit een paar krantenstukken halen; dat verklaart misschien iets, maar maakt de leugen niet ongedaan.